Babbelen met baby’s

'Poelie, poelie, poelie, is-tie dan zo lief?' Op hoge, kirrende toon plegen wij baby's met dergelijke zinnen aan te spreken. Niet voor niets, want baby's en kleine kinderen vinden deze aanspreekvorm erg interessant, waardoor ze sneller leren. Twee- en driejarigen leren bijvoorbeeld sneller woordjes wanneer deze worden uitgesproken met de gesimplificeerde grammatica en gevarieerde stembuigingen die typisch zijn voor babytalk.

De Amerikaanse psycholoog Peter Kaplan ontdekte dat depressieve moeders minder geneigd zijn tot babytalk en monotoner tegen hun kinderen spreken. Vier maanden oude baby’s zijn hier gevoelig voor, en reageren dan ook minder geïnteresseerd. Volgens Kaplan leren kinderen van depressieve ouders daarom minder snel praten en is dit de reden dat oudere kinderen van depressieve moeders gemiddeld slechter scoren op tests die de ontwikkeling meten.

(Child Development, vol. 70, mei/juni 1999)

auteur

Heleen Peverelli

» profiel van Heleen Peverelli
auteur

Ad Bergsma

» profiel van Ad Bergsma

Dit vind je misschien ook interessant

Column

De praktijk van relatiepsycholoog Jean-Pierre van de Ven: Timmerman

Iedereen die weleens een timmerman bezig heeft gezien, weet hoe bijzonder die zijn. Ze werken alleen...

Lees verder
Artikel

Eerste hulp op de achterbank

Voor kleine kinderen is vakantie niet altijd een feest, zegt ontwikkelingspsycholoog Steven Pont. Op...

Lees verder
Artikel

Loskomen van je ouders

Lees verder
Artikel

Door naar de volgende ronde!

Lees verder
Advies

Heftige ruzies, heftige stiltes

Lees verder
Artikel

11 wijze lessen waar je kind een leven lang iets aan heeft

Lees verder
Interview

Frank Furedi: ‘Opvoedboeken staan vol klinkklare onzin’

Lees verder
Column

Lekker veilig

Lees verder