Wie ben je?

‘Ik ben een eigenaardig mengsel: heel open, maar ook behoorlijk geïsoleerd. Ik communiceer met de buitenwereld, maar dan wel liefst via mijn boeken. In die boeken staat veel over mezelf, en als ik in mijn eentje voor een zaal sta, mogen ze me alles vragen – ik voel geen gêne. Ik geniet van het contact met mijn lezers, maar verder kan ik slecht tegen grote gezelschappen; in cafés en op verjaardagsfeesten zul je mij niet zien. Ik woon samen met mijn vrienden Lex en Ben, voor de rest komen hier maar weinig mensen over de vloer. Etentjes geef ik zelden. Ik vind het verwarrend, al die indrukken tijdens zo’n avond: ik kan degene tegenover me niet de volle aandacht geven omdat ik tegelijkertijd haarfijn opvang wat er links, rechts en schuin tegenover me gebeurt. Na zo’n avond kun je me opvegen, ik heb een dag nodig om bij te komen.

Dat ik mensen zo goed kan “lezen”, hun gedachten ken, komt onder andere doordat ik ben opgevoed door een hondje. Trip heette-ie. Trip was altijd bij me, we waren heel close. Honden luisteren naar hun intuïtie, ze kennen geen ratio, zoals wij

Log in om verder te lezen.