De vraag

Zij geeft ons de schuld van zijn zelfmoord

Beste Jolet,
Mijn jongste broer, 53 jaar oud met twee jonge dochters, heeft onlangs een einde gemaakt aan zijn leven. Dit afschuwelijke nieuws hoorde ik langs een omweg, want na een erfenisruzie hadden mijn broer en zijn vrouw afstand van de familie genomen. Wij (zijn broer en zussen) zijn overal buiten gehouden, we mochten ook geen afscheid nemen.

Wij vragen ons verbijsterd af wat hem tot zijn daad heeft gebracht, maar zelfs op de crematie kreeg ik geen kans zijn vrouw te spreken. De uitvaart was zo georganiseerd dat wij ver bij haar vandaan moesten zitten. Het was een beproeving. Aan het eind liep iedereen langs de kist. Toen ik daar even bleef staan, riep mijn schoonzus ‘Oprotten!’ Ze ging na afloop met haar eigen gezelschap koffiedrinken. Op het ­gedachtenisprentje wordt gesuggereerd dat wij medeschuldig zijn aan zijn dood. Hoe verwerk ik dit?

Het advies

Jolet Plomp

Psychologie

Antwoord van Jolet
Wat een vreselijke situatie is dit. Het gedrag van uw schoonzus maakt het nog moeilijker. U loopt het risico om in gedachten meer met haar bezig te zijn dan met uw broer. Probeer even niet aan haar te denken – zij kan/wil nu immers niets met u. Haal liever uw broer voor ogen. Sta stil bij wat hij voor u betekend heeft. Denk niet alleen aan de laatste jaren, kijk ook verder terug. U hebt vast samen gespeeld toen hij uw kleine broertje was.

Die band was er uw hele leven – haal met familieleden de goede herinneringen ­boven. Zijn laatste daad zult u vermoedelijk nooit kunnen begrijpen. Dat is bij zelfmoord zelden mogelijk. Probeer dat los te laten, hoe moeilijk het ook is. Later kunt u misschien weer een band opbouwen met zijn dochters, als ze wat ouder zijn. Dan zullen zij wellicht ook graag uw verhalen over de jeugd van hun vader horen. Het is goed dat er mensen om u heen zijn met hetzelfde verdriet; dan kunt u elkaar steunen.

vriendelijke groet,
Jolet Plomp

Meer weten over dit thema? Bekijk Rouwverwerking
Deel dit artikel:
5 november 2009 | Laatst gewijzigd op 21 mei 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Advies

Mijn dochter wordt gepest, net zoals ik vroeger

Beste Gijs Jansen, Ik ben in mijn jeugdjaren vaak gepest en buitengesloten. Ik dacht dat ik deze tij...
Lees verder
Branded content

Waarom wandelen je dichter bij elkaar brengt

Wandelen helpt tegen depressieve gevoelens. En samen wandelen is als ‘sociale lijm’: je voelt me...
Lees verder
Artikel

De boeken van de maand september 2021

Deze boeken moet je deze maand echt lezen.
Lees verder
Artikel

De boeken van de maand september 2021

Deze boeken moet je deze maand echt lezen.
Lees verder
Advies

Wanneer vertel ik mijn dochter (6) dat ze een halfzusje krij...

Beste Gijs, Ik heb een hele lastige vraag. Ik ben een gescheiden man van 38 met een dochter van 6 en...
Lees verder
Advies

Krijgt mijn autistische zoon meer zelfvertrouwen met EMDR?

Hallo Ad, Onze twintigjarige zoon functioneerde best goed, hij heeft een zeer lichte vorm van PDD-NO...
Lees verder
Advies

Ik draai op voor de mantelzorg van mijn moeder

Ruim zeven jaar geleden lag mijn moeder in het ziekenhuis vanwege een bekkenontsteking die voortkwam...
Lees verder
Artikel

Karin Spaink over zelfdoding en zelfbeschikking

Toen in 1992 haar conditie als gevolg van de ziekte multiple sclerose hopeloos verslechterde, sprak ...
Lees verder
Interview

Annette Herfkens: ‘Dat eerste slokje water zal ik nooit ve...

Er zijn momenten waarop het leven in één klap tot stilstand komt. Dan wordt onze veerkracht tot he...
Lees verder
Artikel

Lieve rivalen

Als kind heb je samen gelachen, gehuild en gevochten. Je kent ­elkaar als geen ander, en weet elkaa...
Lees verder
5941