De vraag

Wie kan mijn pleegdochter (22) helpen?

Getriggerd door het artikel Borderline in het februarinummer van Psychologie Magazine, leg ik u het volgende voor.

Ik ben de pleegmoeder van Vera, die als tweejarige bij ons kwam. Ze woonde daarvoor eigenlijk al haar hele leven bij haar oma en opa, warme mensen, die goed voor haar zorgden.

Als deskundige op borderline-gebied hoef ik u waarschijnlijk niet uit te leggen hoe haar jeugd bij ons is verlopen. Steeds zocht ze conflicten op, niet alleen met mij, maar ook op school en in haar vrije tijd. Herkenning was er in het artikel, toen ik las dat het wel lijkt of ze niet wilde dat er van haar gehouden werd en ze daar tegelijkertijd wanhopig naar op zoek was. Als de regels duidelijk waren en er geen discussie meer was, was ze goedgehumeurd, behulpzaam en geestig.

In de puberteit liep haar gedrag op allerlei gebieden de spuigaten uit. We hebben haar in huis gehouden tot het echt niet langer meer ging en toen is ze, 17 jaar oud, begeleid gaan wonen. Ook dat liep binnen de kortste keren spaak. Zo is het steeds door gegaan en nu, op 22-jarige leeftijd gaat het nog steeds niet goed. Vooral in mijn ogen dan, want zelf vertelt ze meestal een ander, oppervlakkig verhaal. Ze heeft echter geen (vast legaal) werk, geen vaste woonplaats en geen vaste, betrouwbare relaties. Met ons is het contact wisselend. Ze houdt haar hoofd recht, maar als ze erg in de put zit, laat ze mij wel zien dat ze haar leven maar niet op orde krijgt en dat ze daar behoorlijk gedeprimeerd over kan zijn.

In de loop van de tijd hebben we haar natuurlijke moeder leren kennen en haar gedrag lijkt sprekend op dat van Vera. Ook zij heeft haar leven niet op orde.

In de jeugdhulpverlening (psycholoog) en de reguliere hulpverlening (psychiater) is de diagnose ‘borderline’ genoemd. Vera is normaal intelligent. Ze geeft af en toe aan dat ze hulp nodig heeft en zoekt die dan ook, maar als ze die dan inroept, maakt ze daar binnen de kortste keren bonje als men niet doet wat zij eist, bijvoorbeeld medicijnen. Ze verschuilt zich achter de diagnose ‘borderline’, zegt bijvoorbeeld: ’Ik heb die ziekte en dus kan ik het niet helpen dat ik zo agressief word, dat moet je begrijpen en daar moet je rekening mee houden’.

Mijn vraag aan u is of Vera gebaat zou zijn met de nieuwe therapievormen zoals beschreven? Zo ja, bij wie zou ze dan terecht kunnen, als deskundige op dit gebied? Haar woonplaats is Den Haag.

Bij voorbaat dank voor uw aandacht en advies.

Het advies

Expert

Arnoud Arntz

Borderline deskundige

Hartelijk dank voor uw vraag. Het zou kunnen dat de nieuwe therapievormen hulp voor uw pleegdochter kunnen vormen.

Er zijn minstens twee zaken die het lastig maken daar heel veel over te kunnen zeggen. In de eerste plaats de vraag of de diagnose borderline klopt (daar zou een deskundige nog eens naar moeten kijken) en in de tweede plaats een mogelijk heel vroeg in haar jeugd geworteld probleem met hechting (en traumatisering rond verlating en wellicht andere zaken).

Als er ernstige hechtingsproblemen zijn ontstaan (en trauma’s zijn geweest) in een fase voordat het geheugen voor specifieke gebeurtenissen is gevormd (dus, voor 3 of 4 jaar) dan is het therapeutisch nogal eens lastig daarmee te werken. Het is niet onmogelijk, maar het kan een moeilijke klus worden – omdat er alleen maar heftige gevoelens van wantrouwen en onveiligheid bij nabijheid van anderen zijn, maar geen herinneringen aan gebeurtenissen die dit veroorzaakt hebben.

Bij PsyQ Den Haag werken specialisten op dit gebied. Mijn advies zou zijn dat uw pleegdochter daar hulp zoekt, en expliciet vraagt of ze in aanmerking kan komen voor een van de nieuwe therapievormen.

Ik hoop dat ik u hiermee een beetje heb kunnen helpen.

Meer weten over dit thema? Bekijk Borderline
Deel dit artikel:
4 maart 2013 | Laatst gewijzigd op 23 maart 2020

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Elke eetstoornis gaat over dun zijn

Mensen met een eetstoornis zijn de hele dag bezig met voedsel, gewicht en lichaamsomvang. Het is sch...
Lees verder
Artikel

Elke eetstoornis gaat over dun zijn

Mensen met een eetstoornis zijn de hele dag bezig met voedsel, gewicht en lichaamsomvang. Het is sch...
Lees verder
Branded content

Leg jezelf lekker in de watten als je ongesteld bent

Je bent als vrouw gemiddeld zo’n 451 keer in je leven ongesteld. Dat is dus 7,4 jaar van je leven,...
Lees verder
Branded content

Leg jezelf lekker in de watten als je ongesteld bent

Je bent als vrouw gemiddeld zo’n 451 keer in je leven ongesteld. Dat is dus 7,4 jaar van je leven,...
Lees verder
Interview

‘Patiënten hebben behoefte aan regie’

Vermoeidheid, verdriet, angst, boosheid: de psychische klap van kanker trilt vaak nog lang na. Wat v...
Lees verder
Interview

‘Patiënten hebben behoefte aan regie’

Vermoeidheid, verdriet, angst, boosheid: de psychische klap van kanker trilt vaak nog lang na. Wat v...
Lees verder
Artikel

Hoe sterk is de band met je moeder?

Een arm om je heen, een luisterend oor, maar ook hulp bij praktische zaken als een verhuizing; moede...
Lees verder
Artikel

Ontspoorde hulpverleners

Deze maand begint de rechtszaak tegen de Haagse verpleegkundige Lucie de B. Zij wordt verdacht van m...
Lees verder
Verhaal

‘Ik was de hele dag bang. Hij was overal’

In een geheim opvanghuis wonen vrouwen die zijn gevlucht voor hun man. Thuis zijn ze jarenlang misha...
Lees verder
Advies

Hoe kom ik van mijn eetverslaving af?

Hoe komt het dat na jaren van boulimia, zwaar overgewicht, dat ik nu, na 20 jaar nog steeds dat patr...
Lees verder
Advies

Last van bindingsangst

Beste mevrouw Verweij, Voor het eerst sinds 7 jaar heb ik iemand ontmoet bij wie ik in eerste instan...
Lees verder
Verhaal

‘Het leven gaat door, ja. Maar mijn moeder was hartsti...

Vergeet alles wat je dacht te weten over rouw; je doorloopt niet een paar fases om er vervolgens ‘...
Lees verder
2846