Met mij gaat het altijd fantastisch

Beste Ursula,
Ik ben vaak moe. Ik ben inmiddels boven de vijftig. Ik ben drie jaar geleden gescheiden en ik heb een baan van 32 uur waarin veel geëist wordt. Als iemand vraagt hoe het met me gaat, gaat het altijd fantastisch met me. Vanaf mijn jeugd heb ik de instelling van: ‘Ze krijgen mij er niet onder’. Dat had ik toen nodig om te overleven.

Met een moeder verslaafd aan alcohol en kalmerende middelen, dwong ik mezelf ertoe me niet te laten meeslepen maar er boven te blijven staan, als een soort toeschouwer. Eigenlijk ben ik dat altijd blijven doen. Zwakte kan ik moeilijk aanzien en al helemaal niet toegeven. Dus gaat het altijd goed met mij.

Ik wil niet toegeven omdat ik bang ben mezelf te verliezen. Met andere woorden mijn ‘overlevingsmechanisme’ werkt nog steeds. Mijn vraag aan jou is of dit een verkeerde strategie is of dat het beter is te erkennen en te ventileren dat het niet altijd goed met me gaat.

Groeten van Ellen

Ons advies

Beste Ellen,
Je hebt je altijd zo kranig gedragen dat het een tweede natuur van je is geworden. Maar ondanks dit overlevingsmechanisme, dat voor jou jarenlang als een beschermende laag heeft gefunctioneerd, vraag je je nu toch af of dit een ‘verkeerde strategie is en of het niet beter zou zijn te erkennen en te ventileren dat het niet altijd goed met je gaat’.

Jouw instelling en neiging om altijd maar te roepen dat het ‘fantastisch’ met je gaat, kan ik zeer goed begrijpen. Wel zou het je misschien ook eens goed doen je hart te luchten, anderen naar jou te laten luisteren, hen jou te laten helpen. Jouw vertrouwelingen en geliefden zullen niets liever willen dan dat. Mocht ook jij je daarbij goed voelen, neem dan de tijd om je binnenkant langzamerhand te openen voor diegenen die jij vertrouwt, die jou welwillend gezind zijn, die jou erkennen en serieus nemen. Dit alles in een veilige omgeving en bij empatisch ingestelde familie/vrienden. Uiteraard kun je er ook altijd voor kiezen jouw gevoelens niet in je eigen kring te bespreken maar met een professionele deskundige.

Belangrijk is dat welke stap jij ook zet, jij je er nu en in de toekomst goed bij voelt. Al zal dat in het begin misschien best wel wennen zijn. Maar wie weet, gaat het dan over een tijd echt wel ‘altijd’ fantastisch met je. Daar gaan ‘we’ aan werken, nietwaar?! Ellen, succes en nog vele gelukkige en ‘moe-loze’ jaren gewenst!

Hartelijke groet,
Ursela van Stekelenburg

Ursela van Stekelenburg

Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Het ware zelfbestaat niet

Nu de psychologie op alle terreinen van het leven is doorgedrongen, is de dwang om 'jezelf te zijn' ...

Lees verder
Artikel

Hoe krijg je een kind gemotiveerd?

Je zet alles op alles om samen met je dochter op tijd te zijn voor haar tennisles. Waarom is ze nou ...

Lees verder
Artikel

‘Gewoon’ jezelf zijn

Lees verder
Advies

Ik wil af van dat kritische stemmetje

Lees verder
Artikel

Zelfvertrouwen

Lees verder
Verhaal

Denk ik te veel na (of te weinig)? – De valkuilen van denkers en doeners

Lees verder
Advies

Hoe word ik weer mezelf?

Lees verder
Advies

Kan ik mijn persoonlijkheid veranderen?

Lees verder