De vraag

Genezen van een trauma

Beste Annette,

Zijn de gevolgen van een trauma -incest in dit geval- ooit volledig te genezen?

Sanne



Het advies

Annette Man-Mul

Beste Sanne,

Ik vermoed dat je de vraag stelt vanuit een wanhopige pijn of boze frustratie dat je in het hier-en-nu weer geconfronteerd wordt met oude pijnlijke gevoelens en/of angsten vanuit het verleden. 'Houdt het dan nooit op?' zul je je afvragen of vraagt je omgeving zich af.

Laat me eerst zeggen dat ik niet geloof dat 'incest' een ziekte is en dus denk ik ook niet in termen van 'genezen'. Wel ben ik ervan overtuigd dat een dergelijke traumatische ervaring (op welke manier dan ook) een zodanig diepe wond in iemands leven veroorzaakt dat het 'echte' verwerken in feite een leven lang duurt. Misschien kun je iets met mijn definitie van verwerken: verwerken is oud zeer mogen voelen en nu krijgen wat je toen nodig hebt gehad.

Het gaat er dus om dat je in huidige (liefdes)relaties extra respect krijgt omtrent jouw gevoelens (wat ze ook zijn). Vaak zien we in ons leven de volgende valkuil: tijdens en na het trauma zijn we als kind geconfronteerd met een ondraaglijk besef, namelijk dat onze eigen verzorgers ons fundamenteel niet konden geven wat we werkelijk nodig hadden gehad. Omdat dit besef ondraaglijk is voor het kwetsbare en afhankelijke kind 'ontwikkelen' we een overlevingsmechanisme in ons zelf. Bijvoorbeeld: door onszelf als kind te ervaren als zijnde 'ik ben niet o.k.' (in plaats van 'mijn ouders zijn niet o.k.'). Zo'n type kind kan zich gaan toeleggen op prestaties, zoals school, sporten enzovoort, kortom een gebiedje waarop de buitenwereld het kind waardeert. Echter het kind heeft een fundamenteel ik-ben-niet-o.k. gevoel dus de drang om te presteren (of om superzelfstandig te zijn, enzovoort) houdt nooit op.

Toch worden we in de rest van ons leven geconfronteerd met aanleidingen en gebeurtenissen in het hier-en-nu wat ons dat oude kind-gevoel van gemis, angst en verdriet geeft. Wat vroeger ooit een waardevolle overlevingsstrategie was, werkt nu juist averechts binnen onze intimiteitsrelatie. Dit besef (en 'zien' van de partner) is de eerste echte stap naar 'helen' (dat is iets anders dan genezen).

Sanne, een wond hoeft mijns inziens niet eeuwig te blijven bloeden. Maar een litteken zal er altijd zijn. Dit litteken moet levenslang goed verzorgd worden, wil het niet weer gaan bloeden.
Ik gun je, met goede hulp, dat jouw verlangens in plaats van de angst (voor herhaling van die pijn) de belangrijkste drijfveer in je leven gaan worden. Dan ben je weliswaar beïnvloed, maar niet bepaald door je jeugd. Ik leef met je mee.

Annette Man-Mul.


Dit vind je misschien ook interessant

Artikel

Zo reageren mensen in een noodsituatie

Als zich een ramp voltrekt dan reageren mensen meestal verrassend kalm. Hoe kan dat eigenlijk?

Lees verder
Branded content

6 onmisbare tips voor een gezond lang leven

Goed eten en genoeg bewegen, iedereen weet dat je daarmee gezond oud kan worden. Maar welke stappen ...

Lees verder
Artikel

Versterk de band met je kind

Wie goed wil omgaan met de angsten en onzekerheden van zijn kind, moet eerst die van zichzelf opruim...

Lees verder
Interview

Beschadigd: ‘Mijn spiegelbeeld zonder protheses went nooit’

Lees verder
Artikel

Tegenslag

Lees verder
Artikel

‘Je moet je fysiek veilig voelen om te kunnen helen’

Lees verder
Advies

Als kind werd ik vaak gepest

Lees verder
Advies

Mijn dochter wordt gepest, net zoals ik vroeger

Lees verder
Interview

Eva van der Gucht: ‘Ik vind het steeds fijner dat ik buiten de norm val’

Lees verder