De vraag

Afgeschakeld als kind

Beste Annette,

Als kind ben ik afgeschakeld, ik deed niet meer echt mee en nu ik 53 jaar ben, heb ik grote moeite om mezelf neer te zetten en bij mijn kracht te komen. Ik laat gemakkelijk over me heen lopen en geef nauwelijks grenzen aan. Ik voel me met name machteloos ten opzichte van mijn tienerdochter. Soms vind ik zelfs dat ze wel gelijk heeft, maar mijn man vindt het te ver gaan en zegt dat ze mij onder de gordel raakt. Ook als ze zegt dat mijn (tweede) man maar het huis uit moet, zit ik erbij en word niet eens kwaad. Mijn man neemt het mij uiteraard kwalijk dat ik niet voor hem opkom en haar terechtwijs. Ik probeer het weleens en dan sta ik gewoon te stuntelen en kan ik niet de juiste woorden vinden. Het lijkt wel alsof zij op de een of andere manier macht over mij heeft. In mijn jeugd was ik bang voor mijn moeder, zij was niet lief maar streng.

Anna



Het advies

Annette Man-Mul

Beste Anna,

Je korte stukje heeft me geraakt. Je schrijft: ‘Als kind ben ik afgeschakeld’ en natuurlijk vraag ik me als eerste af: ‘Wat is er in hemelsnaam gebeurd, dat je als kind zijnde bent 'afschakeld'? Dit moet, hoe dan ook, voor jou een traumatische ervaring zijn geweest. Als je als kind wordt 'afschakeld' dan betekent dat, ongeacht wat er is gebeurd, dat je in ieder geval niet het gevoel van veiligheid hebt gevoeld bij 'de volwassen verzorgers' om met je pijn/angst/verdriet te komen. Je schakelt dan af, besluit het ware om 'er maar niet te zijn', op welke manier dan ook.

Het pijnlijke vind ik dat ik de indruk heb dat je jezelf moeilijk 'bestaansrecht' kunt geven, terwijl je dat wel hebt! Zowel je moeder als je dochter lijken 'de baas' over je te zijn. Anna, zoek hulp, liefst samen met je huidige man. Want van hem heb je ook steun nodig (net als andersom) en het laatste wat je kunt gebruiken, is verwijten naar je hoofd geslingerd te krijgen.

Het lijkt erop dat je doorlopend tegen jezelf zegt: ‘Ik ben niet oké.’ En elke persoon die in jouw omgeving ergens last van heeft, geeft je gelijk!? Dat klopt toch niet. Alleen in jouw beleving blijkbaar, want als je jezelf al niet oké vindt, dan geef je iedereen die jou iets verwijt onmiddellijk gelijk, trek je de schuld naar je toe en ga je vast en zeker nog meer je best doen!

Probeer met professionele hulp alsjeblieft deze cirkel te doorbreken. Je pijn als kind moet ondraaglijk zijn geweest. Maar hoe je toen psychisch moest overleven, is nu nog steeds je primaire reactie (= afschakelen) in situaties waarin je 'het gevoel' weer hebt. Wij hebben allemaal kind-delen in onszelf. Middels therapie kun je leren een onderscheid te maken tusen je kind-bewustzijn en je volwassen-bewustzijn.

Stop alsjeblieft het idee dat jij niet oké zou zijn en zoek hier ondersteunende en consequente hulp bij, zodat je verlangens de basis van je bestaan gaan vormen in plaats van je angsten.
Literatuuradvies: 'De herontdekking van het ware zelf' van Ingeborg Bosch. Isbn: 9020400053.

Annette Man-Mul


Dit vind je misschien ook interessant

Interview

‘Ik voel me een puber die zich eindelijk durft te laten zi...

Sinds hij de oorlogsdagboeken van zijn vader las, durft journalist Ivo Weyel (62) zelf ook opener te...
Lees verder
Interview

‘Ik voel me een puber die zich eindelijk durft te laten zi...

Sinds hij de oorlogsdagboeken van zijn vader las, durft journalist Ivo Weyel (62) zelf ook opener te...
Lees verder
Artikel

Even opladen – 4 tips

Alle indrukken verwerken, je lijf en je hoofd tot rust brengen, je even terugtrekken en opnieuw opla...
Lees verder
Artikel

Even opladen – 4 tips

Alle indrukken verwerken, je lijf en je hoofd tot rust brengen, je even terugtrekken en opnieuw opla...
Lees verder
Advies

Mijn ernstig zieke moeder weigert mijn hulp

Lees verder
Kort

Mama en papa snappen wat ik voel

‘Lastig hè, die rits.’ ‘Oe, daar word je boos van.’ ‘Wat vind jij je broertje grappig, h...
Lees verder
Artikel

Papa en ik

De relatie tussen vader en dochter is net als het lampje in de koelkast: het is er, maar we merken h...
Lees verder
Artikel

Gezellige zinnetjes boeien niet

Natalie Hanssen volgt een workshop Familieverhalen schrijven
Lees verder
Advies

Mijn moeder wil dat ik mijn relatie verbreek

Lees verder
Kort

Onder vaders vleugels

Moeders hebben ogen in hun achterhoofd, hoor je vaak. Vaders ook? Dat wilden Zweedse onderzoekers we...
Lees verder