|
|
Mijn vriend heeft overspel gepleegdBeste Wilbert, geachte heer Kok, Wat wel als een paal boven water staat is dat ik voor hem, onze relatie en ons gezin wil vechten. We hebben twee jonge kinderen. Ik hou van hem en zie ook mijn eigen aandeel waarom hij is vreemd gegaan. Ik heb hem de afgelopen jaren onbewust gekwetst en onvoldoende gewaardeerd. We gaan nu over vier tot zes weken praten met een therapeut. Hij heeft me beloofd het contact met haar vanaf nu te verbreken en ik geloof ook dat hij dat doet. Ondanks dat hij heel redelijk is, voel ik me ook heel erg gekwetst over de volgorde waarin hij gehandeld heeft. Ik heb hem altijd blind vertrouwd en wil dat ook graag weer kunnen in de toekomst. Wel vraag ik me af of ik het onmogelijke van mezelf vraag. Hij zegt dat hij het contact met haar verbreekt en dat hij het niet meer over haar wil hebben. Ik vraag me af in hoeverre ik dat kan en vooral ook mag in deze situatie. Als we met elkaar praten zit mijn verdriet over het bedrog me soms zo in de weg. Mijn vraag is: hoe komen wij de komende weken door totdat er professionele hulp bij zit die het gesprek in goede banen kan leiden? Kunnen we nu beter niet met elkaar praten? Dat is bijna een onmogelijke opgave, maar neemt hij niet alsnog de benen als ik er wel over begin? Ik kan me voorstellen dat dit overkomt als een hele wirwar aan emoties, maar ik hoop dat u er iets zinnigs over zeggen kan. Alvast hartelijk bedankt. Ps een goeie boekentip is ook altijd welkom
Relatie- en gezinstherapeut Wilbert Kok
Beste Elsbeth, Toch wil ik er dit over schrijven: Er is je iets vreselijks aangedaan. Je bent bedrogen, gekwetst, jouw leven en dat van je gezin komt op losse schroeven te staan. Je hebt alle recht om boos te zijn, bang, bedroefd, jaloers, onzeker, noem maar op. Daar heb jij niet om gevraagd, dat heeft je vriend in de relatie gebracht en in die zin is hij je iets verschuldigd. Maar blijkbaar heb jij je vriend in het verleden ook gekwetst, ik weet niet wat je daarmee bedoelt. Was het van dezelfde impact? Rekent hij door deze actie met je af? In een enkel geval kan het helend werken, aan beide zijden. Maar je klinkt nu ook een beetje bang. Bang dat hij jou zal verlaten. Die angst begrijp ik niet. Hij heeft toch voor je gekozen, hij wil toch met je in therapie? Volgens mij is jouw partner ook bang. Is het mogelijk om in deze periode de onzekerheid en de angst met elkaar te delen? Kun je hem zeggen wat je nodig hebt om deze weken door te komen en daarbij de woede maar even niet met hem te delen (maar wel met anderen)? Nogmaals: Goed dat jullie samen in therapie gaan, neem er de tijd voor, als gezin met jonge kinderen zitten jullie in de risicozone! Veel succes en vriendelijke groet, Wilbert Kok
|
Login plusabonnees: |