Emotionele kindermishandeling

Emotionele kindermishandeling
Misschien zijn kinderen die dagelijks in elkaar worden gemept wel beter af dan kinderen die emotioneel of psychisch worden mishandeld.

Want psychische mishandeling/verwaarlozing, geestelijke mishandeling, geestelijke verwaarlozing, ook wel geestelijke foltering genoemd is een zeer ernstige vorm van kindermishandeling waar helaas nog niet zoveel aandacht voor is. Dat psychisch geweld en gebrek aan aandacht voor de emotionele ontwikkeling van een kind, zeker net zo schadelijk kunnen zijn als lichamelijke mishandeling, weten veel mensen niet helaas nog niet.

Uit onderzoeken blijkt dat mensen die als kind mishandeld zijn geweest, gemiddeld tien jaar korter leven. Dat geldt dus ook voor psychische/geestelijke mishandeling en verwaarlozing ook wel foltering genoemd. Dat komt door de enorme stress die het oplevert voor een kind. Het ondermijnt je immuunsysteem en dat kan nog jarenlang effect hebben op je geestelijke en lichamelijke gezondheid. Een kind heeft niet alleen fysiek zorg nodig maar ook emotioneel en psychisch. Zonder dat kan het zich niet voldoende geestelijk ontwikkelen.

Verwaarlozing is een zogenaamde ‘passieve’ vorm van mishandeling: de ouder of ouders laten na iets te doen. In tegenstelling tot psychische mishandeling, een ‘actieve vorm’, waarbij kinderen voortdurend door de ouder, ouders of verzorgers worden getreiterd, gepest en vernederd. Net als alle andere vormen van mishandeling, komt ook de psychische variant en psychische verwaarlozing in alle lagen van de bevolking voor: Vaak hangt het wel samen met andere problemen. Financiële problemen bijvoorbeeld, of een huwelijk dat niet loopt.

Ouders die hun kind in emotioneel opzicht verwaarlozen of mishandelen, blijken zelf vaak ook niet zo’n goede jeugd te hebben gehad. Ze wíllen het met hun eigen kinderen wel anders doen, maar ze weten niet hoe. Dan zie je dus vaak dat ouders helemaal hun eigen leven leiden en zich niet zoveel aan hun kinderen gelegen laten liggen. De kinderen krijgen wel veel dure cadeau’s, lopen rond in de duurste kleding en gaan vaak luxe op vakantie, maar geestelijke ondersteuning krijgen ze niet.

Dat er weinig aandacht is voor deze vormen van mishandeling, komt voor een deel omdat het zo onzichtbaar is. Lichamelijk geweld laat sporen op het lichaam na, geestelijk geweld of verwaarlozing niet. Kinderen zelf zullen ook niet zo snel laten merken dat er iets is thuis. Ze zijn veelal loyaal aan hun ouder, ouders, verzorgers omdat ze zonder hen (denken) dat zij anders niet kunnen overleven. Of ze denken dat de manier waarop het er thuis aan toe gaat, normaal is. Toch kan de buitenwereld wel aan een kind merken dat er iets niet goed zit. Bv: Bedplassen, buikpijn, hoofdpijn, slecht slapen, agressie, niet luisteren, stil zijn, depressiviteit en allerlei andere lichamelijke klachten en gedragsstoornissen kunnen een aanwijzing zijn voor problemen.

Vooral kinderen die reageren met gedragsproblemen, hebben het zwaar want door hun gedrag maken ze moeilijk contact met andere kinderen en liggen ze vaak overhoop met leraren en andere volwassenen. En daardoor raken ze veelal nog verder in een isolement.

Nog jaarlijks worden in Nederland meer dan 80.000 kinderen mishandeld, bij een deel aanzienlijk deel daarvan gaat het om psychische, geestelijke, emotionele mishandeling/verwaarlozing. Deze vormen van kindermishandeling krijgen helaas nog veel te weinig aandacht. Dat is ook de reden van mijn schrijven over deze, in de hoop dat er wat meer aandacht voor komt door ook politie, justitie, rechters, ministers de Nederlandse Staat .

Kindermishandeling is bv ook: Minderjarige personen het onthouden van noodzakelijke behoeften en elke bedreigende of gewelddadige interactie van fysieke, psychische of seksuele aard die mogelijk lichamelijke of psychische schade veroorzaakt bij het kind. Onder psychische mishandeling valt de herhaaldelijk verbale agressie, het kleineren of het zich minderwaardig laten voelen van het kind. Een bijzondere vorm van psychische mishandeling is de "cognitieve mishandeling" waarbij er aan het kind te hoge eisen gesteld worden en het kind bijvoorbeeld verplicht wordt meer dan in gezonde hoeveelheid te studeren om beter te presteren. Ook het schaden van de relaties en de loyaliteit aan de ouders valt volgens alle handboeken kindermishandeling onder het begrip psychische kindermishandeling. Deze vorm van mishandeling en met name een bijzondere vorm daarvan (loyaliteitsmisbruik) kan leiden tot het ontwikkelen van het ouderverstotingssyndroom

J.Aalders, Velp