Ontdekken wie je bent: veel mensen zijn er een leven lang zoet mee. Deze test zet u in de goede richting. Vind uit of u uw identiteit ontleent aan uw afkomst, uw relaties, of toch meer aan uw creativiteit.

Kun je elke dag kiezen waar je heen wilt met je leven? Of ligt de richting voor de meeste mensen al vast? Psychologe Susan Krauss Whitbourne volgde jarenlang bijna tweehonderd levens, en ontdekte: het is nooit te laat om een andere weg in te slaan.

Het zelfinzicht van kinderen ontwikkelt zich met sprongen – van het herkennen van je spiegelbeeld tot het ontwikkelen van persoonlijke principes. Vier kinderen van 3 tot 13 vertellen wie ze zijn.

Ooit ben je afgestaan door je ouders. Dat besef loopt als een rode draad door het leven van bijna elk adoptiekind – hoe warm het nieuwe nest ook was. ‘Ik ben lang op zoek geweest naar een gevoel van herkenning. Dat deel van mij vindt nergens aansluiting.’

Psychologie Magazine neemt de experts van het menselijk gedrag mee naar de bioscoop. Deze maand is dat geheugenexpert Jaap Murre, werkzaam aan de Universiteit van Amsterdam. Hij geeft zijn visie op The man without a past, een melancholieke film over de voordelen van geheugenverlies.

Samenzijn vanaf de baarmoeder tot de universiteit. Of tot de dood je scheidt? Sommige tweelingen koesteren hun symbiotische relatie, voor andere is het een ware worsteling met zichzelf, hun tweelinghelft en hun omgeving om een eigen identiteit te vinden.

Bezit is een middel om je identiteit uit te drukken. Uit het soort huis dat iemand heeft, zijn interieur, zijn boeken, cd's, posters, kleren en prullaria kan men aflezen wat voor soort persoon iemand is of wil zijn. Bezittingen weerspiegelen onder meer iemands sociale klasse, leeftijd, smaak, interesse, persoonlijke kwaliteiten, religieuze en politieke overtuigingen, en levenservaringen.

'Ik draai een knop om, ik ben tijdelijk iemand anders.' 'Noem me maar Gloria. Mijn klanten kennen mijn echte naam ook niet. Ik werk hier nu iets van drie jaar. Ik kom uit de Domenicaanse Republiek. Daar heb ik twee kinderen. Nee, die weten niet dat ik in Amsterdam achter het raam en in clubs mijn brood verdien. Ze zijn nu zeven en negen. Ik zie ze twee keer per jaar, rond Kerstmis en meestal in juni. Mijn moeder zorgt voor hen. Alleen mijn beste vriendin in de Dominicaanse Republiek weet dat ik als prostituee werk. Via haar ben ik hier ook beland. De rest van mijn vrienden en familie denkt dat ik als danseres werk.

Moderne mannen begrijpen dat het klassieke macho-gedrag taboe is en dat zij hun 'vrouwelijke', verzorgende kanten moeten ontwikkelen. Maar de oude identiteit is nog niet geheel verdwenen en de nieuwe nog niet uitgekristalliseerd. Mannelijkheid anno 1997 mist een duidelijk karakter. Op de nieuwe mythe van de mannelijkheid zullen we dus nog even moeten wachten. In de film Jingle All The Way, in Nederland een van de kassuccessen van de afgelopen kerstvakantie, zien we de mannelijke superheld Arnold Schwarzenegger worstelen met een bij uitstek hedendaags mannenprobleem. Het is niet voldoende voor zijn vrouw en zoontje dat hij in het zweet zijns aanschijns geld verdient voor het gezin, integendeel. Zowel vrouw als kind zijn boos op hem en vol verwijten.

Wie ben ik eigenlijk? Deze vraag bezorgt ons heel wat hoofdbrekens, zo blijkt uit het proefschrift van de Groningse psycholoog Cor van Halen, die mensen ondervroeg van 17, 40, 55 en 70 jaar.