Printversie

Na vier maanden huwelijk al gescheiden

Hallo Steven,
Mijn man en ik zijn na vier jaar relatie/huwelijk uit elkaar gegaan. Vlak na ons huwelijk belde hij zijn ex op en huilde bij haar uit, omdat ik mijn kinderwens uitsprak, en dat benauwde hem nog meer dan het huwelijk al. Na nog geen vier maanden huwelijk heeft hij de scheiding aangevraagd en zijn wij na een jaar gescheiden.

Ik ben er nog steeds ONTZETTEND kapot van. Wij hebben dit nooit uitgesproken laat staan besproken. Ik weet dat hij het nog moeilijker heeft gekregen omdat nu pijnlijk duidelijk geworden is wat zijn bindingsangst met hem gedaan heeft. Ik ben van binnen kapot en weet niet hoe ik weer zelfvertrouwen moet krijgen.

Ik ben mijn huis kwijt door de scheiding, twee vaste aanstellingen en dat binnen een jaar tijd. Ik kan nog steeds niet accepteren dat het over is; voor de rest hadden wij een goede relatie! Ik heb gemerkt dat hij contact wil houden; weliswaar op een negatieve manier en ik weet gewoon niet wat ik nu moet doen...

Groeten van B-J

Relatie- en gezinstherapeut Steven Pont

Beste B-J,
Het is verstandig om in relaties een driedeling aan te houden, (al lijkt dit even een beetje gekunsteld, blijf er even bij, want straks wordt het duidelijk…) en die is als volgt; wat is in deze relatie van mij, wat is van jou en wat is van ons. Ik bedoel dat natuurlijk niet in materiële, maar in psychologische zin.

Een voorbeeld: Stel wij hebben een relatie. Als ik daarin ontzettend ongeduldig ben en daardoor vaak boos op je wordt, dan maak ik iets van jou (of in ieder geval iets van ons) wat eigenlijk gewoon bij mij hoort. Ik heb een probleem (met geduld) maar wentel dat op jou af door te zeggen dat jij zo ontzettend sloom bent. Dat is heel handig van me, want dan hoef ik het probleem niet op te lossen, maar heb ik het gewoon iets van jou gemaakt!

Bij jou en je ex gaat het niet om geduld, maar (althans naar jouw idee) zijn onmogelijkheid om zich werkelijk aan je te binden. Het is belangrijk (nogmaals, als hij inderdaad bindingsangst heeft) dat je blijft beseffen dat het iets is dat bij hem hoort. Het slechtste wat je kunt doen is gaan twijfelen aan jezelf.

Als hij weer contact zoekt (al is het negatief) doet hij toch weer een toenaderingspoging, maar je zult zien dat als je daar te veel aan gaat beantwoorden, het weer mis zal lopen. Dat komt omdat hij een persoonlijk probleem de relatie binnensleept en het in (of nog erger, door) de relatie op wil lossen. Maar het is iets waarmee hij zelf eerst aan de slag moet, je kunt het met alle liefde in de wereld niet voor hem oplossen; al zou je het willen. Hij moet het zelf doen, want het is van hem.

Dus pas als hij bereid is eens goed naar zichzelf te kijken, kun je eventueel later samen weer iets hebben. En als hij daar niet toe bereid is, zul je in een constante aantrek- en afstootrelatie verzanden waaraan jij zelf op het laatst aan het kortste eind zal trekken.

Groeten,
Steven Pont

• Steven Pont is relatie- en gezinstherapeut, ontwikkelingspsycholoog en mediator en auteur van diverse boeken. Voor meer informatie over zijn methode, boeken en trainingen, neem een kijkje op zijn website: www.systeemtheorie.nl