|
|
Mijn zwager vindt dat we ons niet met zijn zoon mogen bemoeienBeste Wilbert, Nu stuurt zijn vader, de broer van mijn man, een mail waarin hij schrijft dat hij niet twijfelt aan onze goede bedoelingen, maar dat we de plank misslaan. Hij zegt dat het niet aan zijn broer is om zijn kinderen op te voeden, hoe integer de intenties ook mogen zijn. Als we vinden dat zijn kinderen tekortschieten, moeten we naar hem toe komen en dan zal hij dat met zijn zoon bespreken. Hij schrijft dat hij het geld overmaakt. Wij (mijn man en ik) zijn letterlijk met stomheid geslagen en vinden dit zo overtrokken. Wat doen we hiermee? Groeten van anoniem
Relatie- en gezinstherapeut Wilbert Kok
Beste anoniem, Dit is typisch een situatie, veroorzaakt door adolescenten, die veel beroering teweeg kan brengen in een familie. Dat komt omdat dit ‘ongelukje’ alle betrokkenen mobiliseert na te denken over grote thema’s als afstand/nabijheid, volwassenheid en verantwoordelijkheid. Het brengt direct alle verschillende normen en waarden die familieleden er op na houden in stelling. De adolescenten stellen de boksring op en de volwassenen stappen er in. Jullie zijn van mening een goede regeling getroffen te hebben met neef. Het is een voorstel, waarbij jullie enerzijds een appel doen op de volwassenheid van neef maar anderzijds neef nogal dwingend iets opleggen en dat valt soms verkeerd bij een adolescent. Wat doet neef? Hij haalt zijn vader er bij, hij laat zich dus niet aanspreken op zijn volwassen kant, maar kiest voor de kind-positie. Vader pakt die handschoen op en voila…de broers treffen elkaar in de boksring. De adolescent kijkt vanaf de tribune toe hoe de volwassenen het gaan oplossen, want daar kan hij van leren. Nu een antwoord op de vraag ‘Wat doen we hiermee?’ Mijn advies is om het de broers in eerste instantie zoveel mogelijk direct en onderling te laten bespreken, dat houdt het zuiver. Ik zou de heren willen vragen deze brief plus antwoord als uitgangspunt te nemen en er samen eens voor te gaan zitten. Ze betekenen veel voor elkaar en willen het contact goed houden. Het gaat niet over de hakjes en over de vloer, het gaat over hoe zij denken over bovengenoemde thema’s, wellicht speelt hun eigen oorspronkelijke gezin hierin een rol. Als zij tot een soort ‘slot-document’ zijn gekomen is het goed dit aan de rest van de familie en dus ook aan neef en vriendin te presenteren. Heel volwassen, heel gewoon, zoals ze het eerder ook samen opgelost hebben. Er bestaat een boekje met de titel ‘Ik heb ook wat te vertellen’ van Martine Delfos over omgang met pubers en adolescenten wat handelt over dit soort kwesties, ik kan het van harte aanbevelen. Wilbert Kok
|
|