Printversie

Mijn moeder claimt mij te veel

Beste heer van Mulligen,
Ik ben opgegroeid met een controlerende, kritische, veeleisende en regelmatig suïcidale moeder en emotioneel afwezige vader. Ze hadden regelmatig ruzie. Ik heb al vanaf toen ik 4 of 5 jaar oud was mijn moeder gesteund en geprobeerd te voorkomen dat ze zelfmoord zou plegen. Ik heb zelf echter weinig emotionele steun gehad. Vooral als ze geen ruzie hadden, had mijn moeder weinig aandacht voor mij.

Nu ben ik 31 jaar en getrouwd. Met mijn moeder gaat het inmiddels beter. Ikzelf ben echter vastgelopen. Ik heb veel moeite met geven. Ik heb een aantal jaren geleden al besloten niet meer emotioneel open te staan voor de problemen van mijn moeder. Maar ook op andere vlakken heb ik veel moeite met geven: mijn tijd en energie in een baan, huishoudelijke taken, cadeautjes, etc.

Ik ben altijd bang om niet genoeg terug te krijgen. Ook heb ik veel last van vermoeidheid, angsten (waaronder verlatingsangst), controledrang en sombere buien. Wegens deze problemen heb ik momenteel geen baan ondanks twee universitaire studies. Ik heb weinig vrienden, omdat ik altijd anders was. Ik ben vastgelopen en weet niet goed hoe ik hieruit kan komen.

Alvast hartelijk dank,

Valerie　

Familietherapeut Wim van Mulligen

Beste Valerie,
Dat jij de grote waarde van geven en ontvangen een beetje bent kwijtgeraakt kan ik heel goed begrijpen. Geven, veel geven leverde weinig erkenning op voor jou als kind en ontvangen maakt je alleen maar schuldig tegenover de ander, dus dat ook maar niet doen.

Heel goed is het om je wat af te sluiten van de claim die je moeder op jou legt. Die claim is niet billijk. Het kwijtraken van dat spoor is je niet in je koude kleren gaan zitten. Als kind heb je je leeggegeven naar je moeder toe. Het is een immense verantwoordelijkheid wanneer je je moeder in leven moet houden. Dat is bijna de omgekeerde wereld.

Je moeder worstelt met het leven en dat zal zeker zijn oorzaken hebben, maar het is ook haar verantwoordelijkheid daar mee te leren omgaan en niet de jouwe. Geef haar de aandacht die je uit je hart aan haar wil geven en grens dat goed af. Niet meer doen dan je eigenlijk wil.

Zo leer je weer een beetje terug te vinden wat jouw eigen grond is en wat van een ander is. Zo krijg je ook ruimte om te doen wat je kunt. Doodzonde om je talenten zo verborgen te houden. Kortom: je bent al lang goed genoeg, het hoeft niet nog beter. Begin ook met het zien wat een ander jou geeft en geniet daarvan.

Een beetje een houvast zo?
Vriendelijke groet van Wim van Mulligen

Wim van Mulligen is psycholoog en psychotherapeut en heeft een eigen therapiepraktijk te
Voorschoten.

Neem een kijkje op zijn sites:

• www.lerenoverleven.org Leren over leven, contextueel trainer van hulpverleners en therapeuten
• www.orthoconsult.nl Ortho Consult, contextueel trainer van intern schoolbegeleiders en leerlingbegeleiders
  
  Meer lezen?
• Leren over Leven in loyaliteit, M. Michielsen, W. van Mulligen, L, Hermkens, Acco, Leuven/Voorburg
• Tussen thuis en School, W. van Mulligen, P. Gieles, A. Nieuwenbroek, Acco, Leuven/Voorburg
• Contextueel Leidinggeven in het onderwijs, A. Nieuwenbroek, P. Gieles, W. van Mulligen, Acco, Leuven/Voorburg (te verkrijgen: Ortho Consult, Hofstad 14, 5296 NK Esch)
• Kleine Psychologie voor School, W. van Mulligen, A. Nieuwenbroek, I. Mijland, Quirijn, Esch, (verschijnt in november 2009)