|
|
Mijn kinderen willen nauwelijks contact met meBeste heer Jansen,Ik zou zo graag willen kunnen leven zonder me elke dag af te vragen wat ik toch zo verkeerd heb gedaan dat mijn drie kinderen mij nu al zeven jaar nauwelijks iets met mij te maken willen hebben. Dat is zo sinds hun vader voor een andere vrouw heeft gekozen en op alle fronten geprobeerd heeft mij kapot te maken. Hoe moet je hiermee omgaan? Ik heb altijd geprobeerd het iedereen naar de zin te maken en mezelf weggecijferd en dan word je als oud vuil aan de kant gezet. Dat doet zo'n pijn. En kon ik maar begrijpen waarom. Of vond ik maar hulp t.a.v. bemiddeling om met de kinderen in contact te komen en te praten. Ik sta hier alleen in en dat maakt het leven triest en eenzaam. Misschien ziet u een opening. Vriendelijke groet, Annemie
Acceptatie-therapeut Gijs Jansen
Wat een pijn moet jij ervaren, dat kan ik me nauwelijks voorstellen. En zelfs dan raakt het me al. Het moet vreselijk voor je zijn om je zo in de steek gelaten te voelen. Hoewel ik je situatie natuurlijk niet ken, denk ik wel dat het het allerbelangrijkste is dat je je eigen pijn erkent. Dit klinkt misschien raar uit de mond van een psycholoog die de hele tijd praat over loslaten, maar soms kun je iets pas goed naast je neerleggen als je het eerst volledig hebt omarmd. Mijn advies is dus: je mag pijn hebben, verdriet voelen en boos zijn. Stil staan bij die pijn klinkt onverstandig, aangezien je pijn daarmee in eerste instantie sterker wordt. Maar meestal wordt onze pijn op den duur erger doordat we er voor weg proberen te lopen. Ik hoop dus vooral dat je op een zachtaardige manier met jezelf omgaat. Ik ken niemand die met jou zou willen ruilen. Dit betekent dus dat je in een ongelooflijke rotsituatie zit. Dat erkennen is vaak al heel wat en kan misschien wat rust geven. Verder zou ik zeker hulp zoeken via je huisarts, om te kijken of je, naast therapie, misschien ook hulp kunt krijgen van een soort bemiddelaar die namens jou contact zoekt met je kinderen, om te kijken of er iets van een dialoog mogelijk is. Ik moet daarbij wel echt zeggen dat ik de achtergrond van je verhaal niet ken en dus niet kan oordelen of dit zin heeft. Hoe dan ook wens ik je ongelooflijk veel sterkte. Vriendelijke groet, Gijs Jansen In samenwerking met Psychologie Magazine ontwikkelde Gijs Jansen de online training Loslaten. Met deze training leert u lastige emoties een plek te geven in uw leven. Gijs Jansen is sinds 2003 gespecialiseerd in de Acceptance and Commitment Therapie (ACT). Hij is docent aan de Radboud Universiteit Nijmegen en heeft ook een eigen praktijk voor therapeutische training. Hij is ook de auteur van zelfhulpboeken zoals Denk wat je wilt, doe wat je droomt, Laat los en Mindfulness for the road. Neem een kijkje op zijn sites: Gijs Jansen, februari 2011 |
Login plusabonnees: |