Printversie

Mijn kinderen luisteren niet naar me

Hallo Bart,
De communicatie met mijn kinderen is tot het nulpunt gedaald. Als ik wat aan ze vraag, kost het erg veel energie om dat gedaan te krijgen. Zelfs bij de kleinste dingen zoals iets opruimen. Vaak is het antwoord: ‘Later’ of ‘Laat m'n broer dit maar doen’. Meestal doe ik maar alle klussen, want dit kost me in eerste instantie minder energie. Later gaat het wringen, want het lijkt alsof ze steeds achtelozer worden en ervan uitgaan dat ik het wel doe. Al met al moet ik steeds weer ‘opladen’ en heb ik er geen goed gevoel over. Wat kan ik hier aan doen?

Groet J

Coach liefdevol communiceren Bart Landstra

Beste J.,
Wat kan je hier aan doen? Allereerst begrijp ik dat je veel energie stopt om het huis leefbaar te houden, op alle vlakken. En wat steun van je kinderen zou best welkom zijn toch? Ook meen ik te lezen dat je er graag op wilt vertrouwen dat je kinderen leren verantwoordelijkheid te nemen voor hun leven. Herken je hier iets in?

Ik wil je eerst iets vertellen over de visie die ten grondslag ligt aan geweldloze communicatie ofwel compassievol communiceren. Dit gaat over ‘verzoeken doen’.

Wanneer ik iemand iets vraag voor mij te doen dan stel ik mezelf twee vragen; wat wil ik dat de ander precies doet, en wat wil ik dat de reden is waarom ie dat doet. Wat wil jij dat de motivatie van jouw kinderen is? Wil jij dat kinderen meehelpen uit plicht, angst voor straf of hoop op beloning? Of zou je willen dat ze het nut ervan inzien en dingen doen omdat ze juist iets willen geven? Wanneer jij vindt dat ze het moeten doen, dan zullen je kinderen dit opvatten als een eis en geen verzoek, en dat maakt het moeilijk voor hen om uit vrije wil iets te geven. En dat doen wij mensen toch het liefst?

Waarschijnlijk vinden kinderen klussen in het huis van minder belang, er zijn toch veel leukere dingen? Het helpt enorm om dit te benoemen, zodat zij zich ook gehoord voelen. Dat is een geschenk wat je mensen kunt geven. Voordat je gaat praten over het doen van de klussen in huis is het raadzaam om eerst bij jezelf helder te krijgen wat er in jou leeft. Gewoon te voelen hoe pijnlijk het nu is en hoe graag je steun en begrip daarvoor zou willen krijgen. Dit heet zelfmededogen. Besef hoe graag je met je kinderen (deze jonge mensen) oprecht zou willen communiceren.

Zoek dan samen met hen tijd en ruimte dit te bespreken. Je zou het gesprek kunnen beginnen met: 'Ik merk (waarneming) dat het me veel moeite kost om jullie te betrekken bij het doen van klussen, daar baal (gevoel) ik van en ik zou graag willen weten (behoefte) wat jullie ervan weerhoudt om welwillend ‘ja’ te zeggen op mijn verzoeken. Wie kan mij duidelijkheid geven? ' (verzoek)

Of: 'Als ik merk hoeveel energie het me kost om jullie te betrekken bij het huishouden (waarneming) word ik moe (gevoel), omdat ik steun (behoefte) wil bij het klussen. Hebben jullie enig idee hoe ik die steun kan krijgen (verzoek)’.

Stel je voor dat je het volgende antwoord krijgt: 'ja maar jij vraagt het altijd op een ongunstig moment ', welke behoefte spreekt daar dan uit? In dit geval zou de behoefte kunnen zijn om zelf te bepalen wanneer hij/zij iets doet (keuzevrijheid). Check ook of deze behoefte leeft bij de ander door het letterlijk terug te geven op een vragende wijze. Kortom zorg dat alle behoeften op tafel komen. Die van jou en die van hun.Dan wordt het pas echt leuk.

Wanneer je beter wilt leren communiceren met je kinderen is empathie een wondermiddel. Verplaats je in hen; hoe zou jij je voelen wanneer je gevraagd wordt om iets te doen? Laat weten dat je ze begrijpt, help ze duidelijk te maken waarom ze zeggen: 'laat het mijn broer maar doen'.

Ik weet niet hoe oud jouw kinderen zijn, maar ik geloof dat je altijd kunt zeggen hoe jij je voelt en wat je nodig hebt. Omdat je dan namelijk in contact bent met jezelf en dat is voor iedereen voelbaar. De kinderen zullen waarschijnlijk opmerken dat je wat je nu zegt ook echt meent. Het betekent dat je luistert naar jezelf. Wanneer je eigen gevoelens en behoeften kent dan kun je een ander beter begrijpen.

Ik wens je veel succes, energie en een levendige communicatie met je kinderen. En ik zou het fijn vinden als je me zou vertellen of je hier wat aan hebt, omdat ik graag feedback wil hebben over dit advies. Zou je dat willen doen?

Hartelijke groet, Bart Landstra
 

• Voor meer informatie, neem een kijkje op de website van Bart Landstra:

  www.compassievolcommuniceren.nl