Printversie

Mijn grote liefde is een pathologische leugenaar

Beste Frederike,
Ik ben een 40-jarige vrouw die al 22 jaar lijdt aan depersonalisatie (moeilijk bij gevoel kunnen komen), maar vorig jaar ben ik in contact gekomen met een man bij wie ik eindelijk liefde voelde. Dit bleek een pathologische leugenaar. Hij heeft mij doen geloven dat hij ook van mij hield, ik wilde dit ook geloven, dus zie mijn eigen aandeel hier ook in.

Ondanks dat ik er na maanden achter kwam dat hij getrouwd was ben ik ermee doorgegaan. Ik raakte echter steeds meer uitgeput (door alle leugens) en wilde twee weken rust. Die twee weken zijn allang voorbij en ik hoor niets meer. Ik wist ineens zeker dat als hij echt van me hield op zijn minst had willen weten hoe het met me gaat. De bevestiging dat deze man niets voor mij voelt komt hard aan en voor het eerst in mijn leven wil ik wraak nemen.

Ik praat hier met mensen over en uiteraard heeft iedereen een andere mening. Ik wil een brief schrijven, zijn vrouw inlichten etc. De één zegt "ja, moet je doen", de ander zegt: "nee, niet doen" en omdat ik zo slecht met mezelf in contact sta weet ik het niet meer. Echter, mijn eerste ingeving dat ik voor het eerst in mijn leven actie wil ondernemen staat als een huis. Het werkt bij mij niet om symbolische dingen te ondernemen (brief verbranden ofzo).
anoniempje

Klinisch psycholoog Fredrike Bannink

Beste anoniempje,
Ik kan me goed voorstellen dat je actie wilt ondernemen na wat je hebt meegemaakt met de man met wie je een relatie had. Je zult je wel behoorlijk bedonderd voelen. Knap vind ik dat je tegelijkertijd kunt aangeven dat je je eigen aandeel ook kunt zien in wat er mis is gegaan.

Je zegt dat je ingeving dat je actie wilt ondernemen staat als een huis en dat lijkt me prima. De beslissing die je vervolgens moet nemen is dus niet of je actie gaat ondernemen, maar welke. Je wilt duidelijk iets doen, en niet iets symbolisch. Daarbij heb je de keuze tussen negatieve en positieve actie. Het is het verschil tussen vergelding of verzoening.

• Met een negatieve keuze bedoel ik bijvoorbeeld het nemen van wraak (vergelding). Dat kan opluchten, maar je schaad ook anderen.
• Een positieve keuze kan zijn dat je jouw ervaring bijvoorbeeld gebruikt om anderen te helpen, die hetzelfde hebben meegemaakt of nog meemaken. Een andere keuze kan zijn dat je je neerlegt bij hoe het is gelopen.
• Nog een andere keuze is dat je hem vergeeft voor wat hij je heeft aangedaan (verzoening).
  

Als je niet goed weet wat je wilt kiezen, kun je de voor- en nadelen of gevaren van elke keuze op een rijtje zetten en tegen elkaar afwegen. Dan komt er vanzelf wel iets uit wat je vervolgens kan omzetten in actie.
Ik wens je daarin veel wijsheid toe,
Fredrike

• Klinisch psycholoog Fredrike Bannink houdt zich, naast coaching en mediation, bezig met 'posttraumatisch succes'. Wat kun je doen om na een trauma de draad weer op te pakken? Om er sterker uit te komen? Zij werkt daarbij vooral met hoop en optimisme.
• Neem een kijkje op haar site www.fpbannink.com

Meer lezen:

Bannink, F.P. (2009), Positieve psychologie in de praktijk, Amsterdam: Hogrefe

Bannink, F.P. (2007). Gelukkig zijn en geluk hebben. Zelf oplossingsgericht werken. Amsterdam: Harcourt, ISBN 978 90 265 1803 4

Bannink, F.P. (2006). Oplossingsgerichte vragen. Handboek oplossingsgerichte gespreksvoering. Amsterdam: Pearson, ISBN 978 90 265 1780 8

Verwerk uw verleden

Iets verschrikkelijks meegemaakt? Alles over natuurlijke herstelkracht, verdrongen pijn en veerkrachtige types.