Printversie

Ik wil dat mijn medewerkers zich minder afhankelijk opstellen

Dag Bart,
Ik herken mijzelf bijna volledig in het compassievol leven. In mijn werk als manager in de zorg leidt dat tot teams die me op handen dragen. Prettig, ze doen wat ik vraag/zeg/verwacht. Het maakt niet uit hoe ik het vraag, ik kom met ‘alles’ weg. Maar er is ook een keerzijde: ze lijken wel afhankelijk van me.

Nu mag ik tijdelijk een team voor een collega waarnemen en ik wil dit niet weer laten gebeuren. Hoe pak ik dat het beste aan? Ik heb al veel geïnvesteerd in mijn huidige team. Ik vertel hen: ‘Jullie hebben mij niet nodig maar elkaar’. En ik probeer meer afstand te scheppen tussen hen en mij. Het lukt echter nog steeds niet…, wat ik ook probeer.

Groeten van Vie67

Coach liefdevol communiceren Bart Landstra

Beste Vie67,
Bedankt voor je vraag, het geeft mij de uitdaging die ik nodig heb! Ik ga maar meteen aan de slag met je casus.

Je zegt: 'Prettig, ze doen wat ik vraag/zeg/verwacht. Het maakt niet uit hoe ik het vraag, ik kom met "alles" weg en wordt op handen gedragen'.

Het klinkt alsof je niet op handen gedragen wil worden omdat je liever gelijkwaardig contact wilt met je medewerkers? En dat contact geeft je wellicht stimulans, wederkerigheid en eerlijke feedback? Ik kan me ook voorstellen dat je deel van de verantwoordelijkheid/initiatief wil overgeven en samenwerking en inspiratie nodig hebt? Je herkent hier wellicht enkele behoeften. Sta daar eens bij stil door tegen jezelf te zeggen; ‘Ja, ik heb behoefte aan…’ , of ‘Dat is echt belangrijk voor me’.

In compassievol communiceren zijn andermans behoeften net zo belangrijk waardoor er sprake is van een win-win situatie. Dus heb je enig idee welke behoeften er door jouw gedrag vervuld worden in het team? Misschien is het gemak,duidelijkheid, eenvoud, rust, overzicht, veiligheid of focus? Want wat maakt dat ze alles voor je doen? Het geeft hun kennelijk een hoop…

Onderzoek ook eens welke van jouw behoeften er wél worden vervuld? Zijn dat: gezien worden, gehoord worden, erkenning, waardering, erbij horen. Herken je er een paar? Welke zijn het sterkst? Sta hier ook even bij stil.

Het is van belang voor de relatie met jouw medewerkers om te zeggen welke behoeften er wél én welke niet worden vervuld, voor beide partijen. Hierdoor ontstaat er een verbinding die gebaseerd is op menselijke waarden, in plaats van een baas/werknemer verhouding die vaak openheid en vertrouwen blokkeert. Let op, het is zaak dat je een behoefte verwoord en niet wat je zou willen dat ze doen. (dat komt later)

Wanneer je eerst de behoeften van alle partijen op tafel kunt krijgen, dient de oplossing zich vanzelf aan. (In de vorm van een concreet verzoek naar een of meerdere personen gericht, dat in het hier en nu uitvoerbaar is).

Luister eens naar je opmerking: ‘Jullie hebben mij niet nodig maar elkaar’. Ik zou niet weten wat ik als medewerker zou moeten doen. Hoe zou je dit kunnen vertalen naar een specifieke actie die iemand uitvoert? Wat dacht je hiervan: ’Zou je wanneer je even niets te doen hebt je collega’s kunnen vragen of ze hulp nodig hebben?’….’ Want ik wil graag rustig kunnen doorwerken.’

Hieronder zie je hoe je het geheel zou kunnen verwoorden, merk op dat er vier stappen zijn: waarneming, gevoel, behoefte en verzoek. Natuurlijk zijn dit mijn woorden, het is aan jou om je eigen woorden te vinden.

Ik hoop dat je hiermee wat meer inzicht krijgt hoe de communicatie zou kunnen verlopen met je team, zodat uiteindelijk iedereen de verantwoordelijk neemt die hij/zij kan dragen.

Succes.
Hartelijke groeten,
Bart Landstra

• Voor meer informatie, neem een kijkje op de website van Bart Landstra: www.compassievolcommuniceren.nl