Ik voel mij een dwalende, hoe kom ik weer in balans?

maart 2008

Hey Ursula,
Ik ben een alleenstaande moeder met al grote kinderen. Nog twee van de vijf kinderen zijn thuis. Ik heb een leuke baan en huisdieren, maar ik blijf me onrustig en onzeker voelen. Doe ik het allemaal wel goed?

Ik ga te laat naar bed, slaap vaak lang uit(door ziekteverlof, gebroken enkel). Ik houd van een wijntje, dan slaap ik goed, en ik rook. Ik merk steeds meer dat ik mezelf niet ben. Door mijn huishouden erg makkelijk te maken. Ik heb eigenlijk geen zin in sociale contacten. Ik zit graag thuis, ook al is dat veel alleen. Ik maak constant lijstjes met TE DOEN en vaak schuift het meeste weer naar de volgende dag.

Met mijn ex heb ik het nodige contact maar dat loopt niet echt soepel. Op feestjes praten we en maken we grapjes en dat is ook gezellig maar om iets af te handelen is heel moeizaam. De kids hebben wel contact mar hoeven verder niets van hem te verwachten. Financiële bijdrage voor studie (hem opgelegd) kan hij niet. Dus draag ik dan weer in bij (via een lening). Het is af en toe zo uitzichtloos en ik weet soms niet hoe ik verder moet en waarom.

Ik ben nu mijn werk weer aan het opbouwen en aan de opleiding begonnen (in de zorg) en dat kost heel veel energie. Ik ben op een gegeven moment mijn structuur, ambities en eigen identiteit kwijt geraakt. Ik voel me of ik een beetje dwalende ben. Oude vrienden laten weinig of niets meer horen en ik doe het ook niet. Het komt vast ook omdat de kinderen een leeftijd hebben waarin ze veel zelf ondernemen, dus een dagje strand lekker uitwaaien en gek doen op een zondag komt er niet meer van. Moederkloek heeft afgedaan. En ik weet dat heel veel mensen het slechter hebben dan ik, maar die onrust en verandering van mezelf kan ik nog steeds niet fijn vinden. Ik vind het erg moeilijk daar een weg en een nieuwe draai aan te geven. Genoeg geklaagd.

Groeten van Metje

Coach Ursela van Stekelenburg Coach Ursela van Stekelenburg

Beste Metje,
Je klaagt echt niet hoor! Eerder beschik je over een wonderbaarlijk zelfinzicht. Rationeel en theoretisch gezien weet je het wel, nu alleen nog de praktijk. Daarbij komt dat er natuurlijk ook heel veel op je af komt, waardoor je je onrustig en onzeker voelt.

Als ik het goed heb, dan is de rode draad van jouw verhaal dat je jezelf bent kwijtgeraakt en dat de vaste vormen van je leven vervaagd zijn: je dagritme, je kinderen die hun gang gaan, je vrienden die je nog weinig ziet. Daarom Metje, is het heel belangrijk dat je jezelf weer terugvindt.

Wie zie je als je je eigen koers vaart, de dingen doet die je zou willen doen, leeft volgens je eigen behoeften zonder rekening te houden met andermans wensen en normen? Wat vind je dan leuk en interessant? Welke gevoelens heb je daarbij?

Met jezelf weer in balans zijn/komen is belangrijk om happy te zijn/worden en ‘de wereld aan te kunnen’. Want jouw kinderen hebben je nodig, ook al ondernemen ze zelf veel. Het gevoel dat je er (voor hen) bent, is van onschatbare waarde. En…. met een evenwichtige en gelukkige Metje zal ook je uitstelgedrag verminderen en je energiepeil, je behoefte aan een gezonde levensstijl én je zin in sociale contacten weer toenemen.

Ik wens je echt heel veel succes, kracht en sterkte toe bij een snelle terugkeer naar je eigen identiteit!!

Hartelijke groet,
Ursela van Stekelenburg

Gerelateerd

Artikelen

Dossiers

Advertentie

Webshop


Advertentie

Mis de nieuwsbrief niet!

Elke week de nieuwste tests, nuttige tips en adviezen. Meld u nu aan voor de nieuwsbrief:

Inloggen Plusabonnee

Registreer uzelf als plusabonnee

Twitter