Printversie

Ik erger me alleen aan mannen

Dag Jeannette,
Eigenlijk kan ik geen enkele man lang om me heen verdragen. Mijn ervaring is, dat ze het altijd beter willen weten, kritiek hebben op mijn manier van leven, je zoveel mogelijk laten rennen en draven en dan vervolgens klagen, dat ze te weinig aandacht krijgen. Bovendien willen ze altijd een ander TV-programma zien en andere muziek luisteren, dan ik.

Ik streef dan ook naar zo min mogelijk mannen in huis. Dit geldt zowel voor mijn zoon, als voor mijn exen. Zou ik zelf te kritisch zijn of te weinig assertief of kies ik verkeerde partners en heb ik mijn zoon niet goed opgevoed? Met vrouwen heb ik nooit last, maar soms wil ik een man in bed, bij voorkeur mijn laatste ex (uit West-Afrika). Hoe kan ik maken, dat ze me minder in het verkeerde keelgat schieten?
Groeten van Olga

Psycholoog Jeannette Bolck

Beste Olga,
Het klinkt alsof je mannen vooral als een beperking in je vrijheid en aantasting van je eigen identiteit ervaart en er niet veel plezier bij valt te beleven. Toch geef je ook aan dat je af en toe wel behoefte hebt aan nabijheid van een man. Ik kan me voorstellen dat dit soms frustrerend is.

Je stelt de vraag of het aan jou ligt of aan de mannen die je uitkiest. Dit is natuurlijk niet iets wat zo eenvoudig te stellen valt. Het is vaak een combinatie van factoren zoals de mannen waarop jij valt hebben iets wat je aantrekt maar tegelijkertijd ook afstoot. Het kan zijn dat je soms kiest voor iets wat eigenlijk helmaal niet zo goed bij je past maar dat je denkt dat het een goede keuze is omdat je anders niets hebt..?

Ook kan het zijn dat je doordat je niet duidelijk maakt in de relatie wat je echt wilt een patroon ontwikkelt waarin je bepaalde signalen afgeeft die je van binnen niet voelt. De man kan dan misschien denken dat je het wel best vind om te rennen en te draven en dat ze niet echt stil staan bij jouw behoeftes omdat je het niet duidelijk aangeeft. Het gevaar is dat je heel hard je best doet om niet te ‘zeuren’ maar daardoor veel opkropt en steeds bozer en verbitterder wordt en dan komt het er uiteindelijk juist als zeuren over.

Een medicijn tegen een ‘zeur’ worden kan het volgende zijn; Ga duidelijk en helder achter je behoeftes staan en communiceer deze zonder extra bagage. Probeer hiernaast ook aan de vervulling van je behoeftes te werken buiten de relatie waardoor er minder druk op je partner of omgeving komt te staan om dit te vervullen.

Probeer ook eens na te gaan hoe het komt dat je met vrouwen nooit last hebt? Misschien vertoon je wel een ander gedrag bij hen of verwacht je minder van ze of heb je gewoonweg geen intensieve relatie met ze en wonen ze niet in hetzelfde huis als jij?

Een beetje afstand en ruimte doen vaak wonderen en is ook heel gezond in elke relatie en het kan juist heel goed zijn voor de vergrote behoefte aan nabijheid die dan kan volgen. Probeer een balans te vinden in je relaties met mannen en je zult erachter komen dat ook jij best kan genieten van het samenleven. Wees niet te hard voor jezelf en sta jezelf toe om af en toe ook iets gewoon niet leuk te vinden maar blijf er niet in hangen en doe iets leuks voor jezelf!

Het beste,
Vriendelijke groet, Jeannette Bolck

• Psycholoog Jeannette Bolck startte in 2003 samen met kinderpsycholoog Sabijn Arts haar eigen praktijk. In haar praktijk ziet ze ook veel Engelstaligen en gemengde stellen. Inmiddels zie ik in mijn praktijk veel stellen en individuen en ook soms in groepen die kampen met allerlei issues die te maken hebben met de levensfase waar ze veelal inzitten (30-40 jaar), keuzes carrière en gezin, single of niet etc..
  

Neem een kijkje op haar site: www.therapeutenartsbolck.nl