Ik ben te afhankelijk van mijn man

Beste Jeannette,
Sinds twee jaar heb ik een relatie en sinds 8 weken ben ik moeder. Ik heb eerder een relatie van 10 jaar gehad en daarin was ik erg afhankelijk van mijn partner. Ik deed weinig zelf, weinig eigen hobby's, wachtte vaak totdat hij terugkwam en hoopte dat hij alle tijd met mij wilde delen. Op dat moment had ik er ook echt last van dat ik geen eigen leven had.

Vervolgens ben ik drie jaar alleen geweest en heb ik me aardig ontwikkeld en ben ik wat zelfstandiger geworden. Daarna heb ik mijn huidige partner ontmoet en in het begin kon ik hem makkelijk vrij laten. Nu is er toch weer een periode aangebroken, dat ik het moeilijk vind als hij alleen met een vriend wat gaat drinken of andere dingen alleen doet. Ik ben er wel achter dat het allemaal bij mijn gevoel ligt. Hij is absoluut niet extreem met veel weg zijn.

Ik denk dat het eraan ligt dat ik te afhankelijk van hem ben, misschien te weinig zelfvertrouwen heb, terwijl ik best een leuke vrouw ben, snel contacten maak en mijn partner me dat iedere dag verteld. Daarnaast neem ik weinig initiatieven en onderneem ook weinig zelf met vriendinnen. Ik wil graag bij hem zijn, maar weet dat ik ook een eigen leven op moet gaan bouwen.

Ik ben van plan te gaan hardlopen om wat meer fut te krijgen, wat meer van de bank te komen en wat meer energie te krijgen om eens wat te gaan ondernemen. Ik heb echt last van mijn gevoel en besef me dat ik mijn hele leven al met deze eigenschappen kamp. Hoe kan ik het aanpakken, naast de cursus Vergroot je zelfvertrouwen.
Groeten van Carolien


Beste Carolien,
Allereerst natuurlijk gefeliciteerd met jullie kindje! Dit is ook tegelijkertijd een belangrijk punt om niet zo makklijk overheen te stappen. Het krijgen van een kindje brengt enorm veel met zich mee. Het vergt een nieuwe structuur in je persoonlijke leven maar zeker ook in je relatie. Opeens ben je verantwoordelijk voor een klein wezentje.

Je beschrijft dat je in het verleden soortgelijke gevoelens hebt gehad als je nu ervaart. Ook vertel je hoe je in de jaren erna hebt geleerd meer zelfstandig en onafhankelijk te zijn. Het is belangrijk dat je dit niet vergeet en het vertrouwen in jezelf weer gaat terugvinden. De fase waarin je je bevindt, is als het ware weer een soort zoektocht naar een nieuwe identiteit als moeder, partner en dochter. Deze zoektocht gaat met vallen en opstaan en maakt je extra kwetsbaar waardoor je terug neigt te vallen in een oud gedragspatroon.

Ik zou je een paar dingen willen adviseren:

• Ten eerste: Je bent nog maar 8 weken moeder!! Dit is nog maar heel kort en het is voor de vrouw altijd weer even anders dan voor de man. Je hebt misschien even wat extra aandacht en zorg nodig. Probeer dit niet te veroordelen.



• Ten tweede: Begin misschien met een vast moment in de week waar jij een afspraak maakt met een vriendin om koffie te drinken of een hapje eten en laat je man voor jullie kindje zorgen. Zo krijg je ook meer balans wat betreft de zorg en het uitgaan. Leg niet te veel druk op die afspraakjes. Je hoeft het niet perse heel erg ontspannen en leuk te hebben.



• Ten slotte: Heb vertrouwen dat het echt wel weer beter gaat als je hier goed op blijft letten. Je bent echt op de goede weg! Hardlopen is toch al heel wat?! Je vertrouwen krijgt alleen kans te groeien als je kleine stapjes neemt en jezelf niet te veel onder druk zet.


Ik hoop dat je je snel wat sterker in je schoenen gaat voelen.
vriendelijke groet,
Jeannette





• Psycholoog Jeannette Bolck startte in 2003 samen met kinderpsycholoog Sabijn Arts haar eigen praktijk. In haar praktijk ziet ze ook veel Engelstaligen en gemengde stellen. Inmiddels zie ik in mijn praktijk veel stellen en individuen en ook soms in groepen die kampen met allerlei issues die te maken hebben met de levensfase waar ze veelal inzitten (30-40 jaar), keuzes carrière en gezin, single of niet etc..
  

Neem een kijkje op haar site: www.therapeutenartsbolck.nl