Printversie

Ik ben een controlfreak. Hoe laat ik dat los?

Dag Ursela,
Ik ben herstellend van een burnout. Ik heb er veel over gelezen en er ook een boek over geschreven, (Geen Zin in m'n Gezin, Spectrum). Ik ben er na veel research en denken achter gekomen dat mijn burnout veroorzaakt is door mijzelf en mijn sterke behoefte aan controle. Ik ben een controlfreak. Een verhelderend inzicht, maar wat doe ik ermee? Hoe laat je dat los?

vriendelijke groet, Yolan

Coach Ursela van Stekelenburg

Beste Yolan,
Proficiat met de uitgave van je boek ‘Geen Zin in m’n Gezin’. Dat is een geweldige prestatie! Ook wil ik graag mijn waardering voor jou uitspreken, want met jouw verhelderend inzicht heb je de eerste stap al gezet. Nu nog de ‘finishing touch’. Maar hoe doe je dat? Daarbij maak ik onderscheid tussen zelfcontrolerend gedrag en controlerend gedrag ten opzichte van anderen.

Zelfcontrolerend gedrag

• Rationeel-emotieve therapie: de RET-filosofie (onder andere beschreven in het boek ‘Coach jezelf in drie stappen’).
• Ontspanning: ontspanningsoefeningen, zoals sporten, rust en afleiding zoeken.
• Creativiteit: creatieve vrijetijdsbesteding.
• Controlerend gedrag ten opzichte van anderen
• Delegeer, maar doe dat in eerste instantie stapsgewijs. Begin met minder belangrijke ‘opdrachten’.
• Laat je op de vingers tikken als je weer eens iets zelf wilt doen.
• Geef suggesties om toch enige invloed te behouden, tenminste als je dat graag wilt.
• Accepteer dat een ieder zijn eigen methode heeft, een methode die zeker niet onderdoet voor die van jou.
• Sta open voor de creatieve inbreng van anderen, want twee weten meer dan één.

Yolan, mocht je eenmaal ervaren wat het is om los te laten en te zien dat zaken ook zonder jouw ‘controle’ goed kunnen verlopen, dan zal dat als een enorme bevrijding aanvoelen. Als je daarnaast ook vertrouwt op en openstaat voor de input van anderen én erkent dat een ieders werkwijze niet slechter is dan die van jou, maar gewoon anders is, dan creëer je voor jezelf niet alleen nog meer rust en minder werkdruk, maar krijg je ook andere invalshoeken en gezichtpunten te zien. Tenslotte bestaat er niet één waarheid en zijn er meerdere wegen die naar Rome leiden.

Ik wens je dan ook veel ‘loslatings’- en delegeringskracht toe!

Hartelijke groet,
Ursela van Stekelenburg