Printversie

Hoe kan ik op de mannenmanier met mijn vriend praten?

Beste Ursela,
Ik heb sinds vier maanden een vriend. Hij is dyslectisch en kan daar sinds een paar jaar pas over praten. Hij heeft daarom geen rijbewijs. Hij heeft niet veel van de wereld gezien, ik wel. Ik ben een flapuit, en heb ook mijn verleden en bagage.

In de communicatie gaat het niet lekker. Hij leest mijn mimiek verkeerd, uit zijn eigen onzekerheid. Hij pakt mijn vraag naar duidelijkheid op als kritiek of als een oordeel, terwijl ik hem niet veroordeel, maar hem wil leren kennen en wil weten hoe ik zelf met hem om moet gaan. Hij voelt zich dan enorm beledigt, ondanks dat ik hem uitleg dat ik een gesprek begin om hem beter te leren kennen.

Eigenlijk wil ik soms mijn eigen onzekerheid met hem bespreken, dan pikt hij het verkeerd op en wordt hij ontiegelijk boos op mij. Duidelijk is geworden dat hij weinig eigenwaarde heeft vanwege de dyslexie, en dat hij geen rijbewijs heeft. Ik vind hem heel goed in zijn werk, maar hij heeft veel meer in zijn mars. Hulp neemt hij moeilijk aan, en hij neigt naar de slachtofferrol.

Ik neig naar doordraven en iemand teveel op de huid zitten omdat ik zelf hypersensitief ben en vaak ook in andere relaties al veel eerder dan de persoon in kwestie door had en nu heb wat er gaande is. Hij durft niet te switchen van baan, terwijl hij er wel veel over klaagt en hij zijn eigen emoties niet in de hand heeft.

Als ik probeer hem te laten inzien dat hij zelf meer de macht in handen kan nemen, begrijpt hij me niet. Hij heeft altijd een reden waarom hij niet weg zou kunnen bij de baan die hij nu heeft terwijl ze in zijn branche springen om mensen. Ik vind het heel moeilijk om mijn eigen gedrag (flapuit etc.) te veranderen. Dus mijn vraag is tweeledig.

Hoe steun ik hem zonder dat hij het gevoel heeft dat ik niet achter hem sta of hem niet steun? (Terwijl dat mijn enige intentie is). En hoe kan ik dat doen zonder dat ik mezelf wegcijfer? Ik denk ook dat we het standaard man-vrouw communicatieprobleem hebben.

Heeft u misschien ook wat tips hoe ik mijn communicatie aan kan passen? Hoe kan ik hem duidelijk maken op de mannenmanier dat hij boos is op zichzelf? Hij ziet echt niet dat ik alles goed bedoel, en dat ik ook mijn eigen verleden heb en ook mijn zwakheden. Hij haalde gisteren ook weer alle oude koeien uit de sloot. Blijft dus hangen in emoties... Hij is over veel dingen boos, en kan (nog) niet de stap maken dat je of iets accepteert, en als dat niet lukt, je er afstand van moet nemen.

Vanuit een gebrek aan eigenwaarde is hij zo boos op zichzelf. Hij zit niet lekker in zijn vel. Ik heb alles tegenwoordig juist goed voor elkaar. Hoe praat je met iemand die zich snel aangevallen voelt? Hij is bang voor ruzie en vindt dat de relatie daar slechter van wordt. Het escaleert snel maar hij kan oude ruzies schijnbaar niet loslaten.

Ik hoop dat u kan helpen.
Alvast bedankt
Groetjes Yvette

Coach Ursela van Stekelenburg

Beste Yvette,
Je vat enorm veel liefde op voor je vriend. Daarom wil je graag jullie communicatie in goede banen leiden. Dit om jullie verstandhouding te optimaliseren Maar hoe bereik je dat nu?

Hoe verbeter je nu jullie communicatie?

Tip 1
Communiceren ofwel gedachten uitwisselen, luisteren en oog hebben voor de eigen lichaamstaal en die van de ander, daar komt veel bij kijken. Zeker omdat iedere persoon uniek is met zijn/haar referentiekader, associaties, levenservaring en zienswijze van de werkelijkheid. En omdat communicatiepatronen een circulair karakter hebben. Immers, beide communicatiepartners beïnvloeden met hun eigen reacties/gedragingen de reacties/gedragingen van de ander.

Daarbij komt dat jullie als type van elkaar verschillen, waardoor jij als extraverte persoon, indien dat nog onvoldoende het geval is, je meer op het luisteren zou kunnen toeleggen. Jouw vriend daarentegen zou zich meer kunnen bekwamen in het aangaan van een dialoog zonder zich direct aangevallen te voelen. Met zelfvertrouwen en minder onzekerheidsgevoelens is ‘men’ doorgaans ook beter bestand tegen ‘kritiek’.

Tip 2
Wees erop bedacht dat jullie dezelfde perceptie hebben, dat jullie hetzelfde bedoelen. Dit om een volledig inzicht te krijgen in de eigenlijke bedoelingen, wensen en belangen van de ander.

Tip 3
Vind de juiste balans tussen ‘empathisch’ luisteren, respect/acceptatie/omzichtigheid en stimulering van het zelfvertrouwen van je vriend. Stel je daarbij assertief op (om jezelf inderdaad niet weg te cijferen), bijvoorbeeld met behulp van de adviezen die ik Yvonne heb gegeven. Formuleer je boodschap altijd in de ik-vorm en niet in de beschuldigende jij-vorm.

Focus je op de inhoud, op datgene waar het jou om gaat. Laat interpretaties en vooroordelen achterwege. Praat met elkaar over een concrete, specifieke situatie. Kap ‘problem talk from the past’ af maar filter wel de relevante boodschap daaruit. Breng jouw wens van een op de toekomst gerichte plezierige verstandhouding ter sprake.

En wees onderwijl alert op het soort emotie dat de ander maar ook jij tentoonspreidt.

• Emoties zoals verwijten, beschuldigingen of de verantwoordelijkheid bij de ander neerleggen kunnen als signaal nuttig zijn, de ander wil het blijkbaar ‘anders’. Parkeer een eventueel ‘welles/nietes’ spelletje en ga in op het inhoudelijke aspect. Wat wil de ander nu concreet zeggen?
• Emoties zoals verdriet, schaamte en pijn kun je ook als een vingerwijzing zien, een indicatie voor een behoefte aan respect en erkenning.
• Mocht je met overige negatieve emoties zoals woede en drift geconfronteerd worden, zie deze dan te temporiseren door zelf rustig te blijven, de ander uit te laten razen en/of een time-out in te lassen. Belangrijk is de spanning te doorbreken en de sfeer te verbeteren. Immers, prat gaan op het eigen gelijk leidt zelden tot iets.

Tip 4
Ga na wat er achter de ruzies schuilgaat. Verken de emotie achter de emoties, praat met elkaar daarover, laat het oordelen, beoordelen en veroordelen achterwege en laat de ander geen gezichtsverlies lijden. Dit alles onderwijl erkennend dat er verschillen bestaan in persoonlijkheid, zelfbeeld, normen, rolopvattingen, temperament, gespreksstijl, verlangens en verwachtingen.

Taal is daarbij een belangrijk instrument, taal met zinnen zoals ‘Ga nu eens s.v.p. in op wat ik zeg’, ‘Begrijp je wat ik bedoel te zeggen’, ‘Zullen we het niet liever over de toekomst hebben, in plaats van telkens vanuit het verleden te redeneren’. Echter, geheel aan het verleden voorbijgaan is ook niet raadzaam.

Beledigingen, krenkingen en pijn uit het voorbijgaande, uit vroegere tijden zouden eerst met wederzijds begrip uitgesproken moeten worden alvorens oplossingsgericht gedacht kan worden. Lukt dit desalniettemin niet, omdat de ene partij niet bereid is zijn pijn en verdriet te erkennen, te onderkennen en blijft hangen in ‘oude koeien’, dan kan het volgende te berde worden gebracht. ‘Ik begrijp dat het heel moeilijk voor je is, maar waarom geef je niet gewoon toe dat ‘ik’ je pijn heb gedaan. Weet je, als je niet bereid bent je rancune te begraven, dan zal het moeilijk worden om aan een ‘probleemloze’ toekomst te werken.

Belangrijk is in ieder geval dat beide partijen de wil hebben om een dialoog op gang te brengen en dat zowel jij als je vriend zich willen inzetten om een escalatie te temperen.

Tip 5
Mocht er een impasse dreigen, benoem de spanning, las een pauze in, kies een andere plaats om verder te praten, ga samen wandelen.

Tip 6
Doorbreek een vicieuze cirkel door metacommunicatie: communiceer over jullie wijze van communiceren. Stap daarvoor uit de ‘context’. Schakel eventueel een derde persoon in om buiten jullie ‘patroon’ te treden.

Tip 7
Houd rekening met de vier aspecten van een communicatieboodschap.

1. Het inhoudsaspect: om welke inhoud gaat het?
2. Het expressieve aspect: hoe wordt de boodschap overgebracht?
3. Het appellerende aspect: welke invloed wordt uitgeoefend, impliciet (manipulatief) of expliciet?
4. Het relationele aspect: in welke betrekking staan jullie tot elkaar en hoe gaan jullie met elkaar om, bijvoorbeeld qua toonzetting en lichaamstaal?

Tip 8
Neem samen het boek door van A. & B. Pease ‘Waarom mannen en vrouwen met hun lichaam zeggen wat ze eigenlijk niet willen vertellen’, maak er een sport/spel van om andermans lichaamstaal te duiden (bijvoorbeeld in een restaurant/op een terras) en luister naar elkanders interpretaties. Overige boeken waarin je je ook zou kunnen verdiepen zijn: ‘Geweldloze Communicatie’ van M.B. Rosenberg, ‘Hoe bedoelt u?’ van F. Schulz von Thun, ‘Het constructieve gesprek’ van M. Gührs en C. Nowak en ‘LIFETypes’ van S. Krebs Hirsch & J. Kummerow.

Yvette, wees terughoudend in het op de huid zitten van je vriend, verminder een eventueel ‘trek en duw’-gedrag en accepteer dat je vriend (voorlopig) nog niet van baan wil veranderen. De wil daartoe moet vanuit hem zelf komen. Evenals de wil om aan zijn zelfvertrouwen te werken.

Mocht de wil daartoe aanwezig zijn (al dan niet na een lichte prikkel van jouw kant), dan kan hij ook eens de adviezen doorlezen die ik Suzanne heb gegeven. Met geduld, begrip, openheid en goede wil zullen jullie elkaar zeker wel als complementaire/ parallelle gesprekspartners weten te vinden! Samen wens ik jullie een emotioneel evenwichtige relatie toe!

Hartelijke groet,
Ursela van Stekelenburg
www.cleverwise.com