Printversie

Bevrijd jezelf 67: Ik heb een manisch depressieve stoornis

Leven na de diagnose MDS
Bij alles wat ik in het verleden deed, was het in het begin: 'Ik heb last van de aanvallen',  want het beestje werd niet bij de naam genoemd. Ik had wel een vermoeden van wat ik had, maar de diagnose is pas na tien jaar tobben officieel gesteld.

"Ik ben manisch depressief" werd mijn stopwoordje, zo leek het wel. Ik deed het niet expres, maar achteraf denk ik dat ik mezelf er wel achter verschuilde, tenminste zo voelt het nu. Al die jaren WAS ik mijn ziekte, stond in het teken van mijn ziekte. Nu (pas sinds een paar weken geleden) is bij mij eindelijk het kwartje gevallen. En nu ben eindelijk IK belangrijk. De manisch depressieve stoornis is een deel van mijn leven. Het hoort bij mij, maar het is niet WAT IK BEN!

Ik ben Yvon Schouten, moeder, dochter, vriendin, minnares, zus, vrijwilligster, maar vooral NIET MEER Manisch Depressief! Nee, ik ben dit alles en ik HEB de Manisch Depressieve Stoornis! Het leeft ook een stuk prettiger, het besef niet geleefd te worden door mijn ziekte, maar dat mijn ziekte een stukje is waar ik MEE moet leven. Het heeft me 22 jaar gekost om tot dit inzicht te komen. Ik geloof dat ik met dit besef opnieuw geboren ben! Vanaf nu ga IK leven!

Yvon Schouten (45)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.