Printversie

Bevrijd jezelf 64: Ik draag geen harnas meer

Vol bewondering kijkend naar de harnassen van vergane ridders, op vakantie in Frankrijk, realiseerde ik me als kind niet dat ik er zelf ook al een eentje droeg. Een waarin ik kon zien wie ik was en wat ik van mezelf mocht vinden. Want als ik mijzelf bekeek, zag ik de meningen van anderen gereflecteerd in mijn harnas.

Dat was ik. Vaak voelde ik het wel anders, maar hoe konden mijn ogen mij nou voor de gek houden? Het lag aan mij. Geen twijfel over mogelijk. Zwaar was het wel, dat harnas. Maar ik dacht dat iedereen een harnas droeg en zeulde het dus jaren met me mee. Totdat ik eens het klepje van mijn helm omhoog deed, de frisse lucht rook en zag dat lang niet iedereen een harnas draagt.

Ik voelde ook dat het helemaal niet nodig is er een te dragen, zelf weet ik immers het beste wie ik ben en wat goed voor me is. Soms liet ik dan wel eens een arm- of beenstuk thuis, om te voelen hoe het is niet geheel op anderen te varen. Toch voelde het harnas ook veilig en vertrouwd, al merkte ik wel dat het te klein voor me werd.

Ik had meer ruimte nodig. Langzaamaan heb ik delen thuisgelaten en inmiddels staat het complete harnas in een hoek van de kamer. Het enige dat het nu nog reflecteert, is mijn glanzende zelfbeeld. Die Franse ridders stierven in hun harnas, ik niet in het mijne. Ik ben vrij.
Willemijn (22)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.