Printversie

Bevrijd jezelf 495: Ik bevrijdde haar én mezelf door haar los te laten

Ik ben een zondagskind. Niet alleen letterlijk (ik ben geboren op zondag), maar ook figuurlijk: ik ben gezond, heb lieve familie/vrienden en ben qua school/werk redelijk succesvol. Maar op 16-jarige leeftijd werd dat ruw verstoord. Bij mijn moeder van – toen 42 – werd een zeer agressieve vorm van borstkanker geconstateerd. Medisch werd alles uit de kast gehaald: amputatie, chemotherapie én bestraling. Daarna begon het stille wachten op uitslagen….

Bleef de kanker weg? Of niet? Door het gevoel van controleverlies dat dit met zich meebracht, ontwikkelde ik een eetstoornis. Ik at minder, sportte excessief, viel af, totdat ik doorkreeg dat dit alleen maar tot méér controleverlies leidde. Met dit inzicht bevrijdde ik mezelf van deze eetstoornis. Het zondagkind was terug! Althans tijdelijk. Op mijn 25ste kregen we namelijk alsnog het vernietigende bericht dat de kanker terug én uitgezaaid was.

Mama was niet meer te genezen. Haar leven zou hoogstens kunnen worden verlengd. Maar mama bleef gewoon leven. En lang. Met een pluk-de-dag-en-geniet-samen-van-alles-instelling was het zondagskind snel weer terug, met een korte terugval op mijn 31ste in verband met de bij mijn broer vastgestelde schizofrenie. Wel groeide mijn angst om mensen, waarvan ik hield, kwijt te raken. Mama had dezelfde angst: ze wilde ons niet achterlaten. In april 2010 werd mama, toch nog onverwachts, erg ziek. Twee dagen vóór haar dood vertelde ze me geëmotioneerd dat ze met zoveel pijn niet verder wilde leven. Ze liet zelf los en bevrijdde mij daarmee. En ik bevrijdde haar én mezelf door haar los te laten.
Yvonne (34)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.