Printversie

Bevrijd jezelf 493: Ik blijf mijn onbereikbare liefde koesteren

P.
Lange tijd dacht ik – hoopte ik eigenlijk vooral – gelukkiger te worden door mezelf te bevrijden van mijn verlangen naar P.
 
Want wat moest ik in godsnaam met een man die 1222,2 kilometer bij me vandaan woont. Bijna twintig jaar ouder is dan ik. Al heel erg lang heel erg getrouwd is. En me bovendien duidelijk te verstaan heeft gegeven dat hij, ondanks zijn liefde voor mij, definitief gekozen heeft voor zijn wettelijke vrouw. En me daarom uit zijn leven heeft verbannen.

Reden genoeg om te proberen hem te vergeten. Niks sneu zitten wachten achter de geraniums op iemand die nooit meer zal komen. Ik heb mezelf opgefokt, opgepompt, opgepimpt. Via via, internet, feestjes. Overal en altijd verschrikkelijk mijn best gedaan om verliefd te worden op iemand anders. Er zijn genoeg liefdevolle, aardige, gevoelige, intelligente mannen. Ik weet het. Ik heb er veel ontmoet. Sterker nog, ik heb verschillende relatiepogingen achter de rug.

Maar het is genoeg geweest. Een week geleden heb ik weer zo’n 
‘Het spijt me maar mijn liefde is niet groot genoeg’ brief op de post gedaan. En ik heb besloten dat dit de laatste keer is. Ik begin er niet meer aan.
Ik blijf mijn onbereikbare liefde koesteren. Het is niet hip. Melodramatisch. Misplaatst romantisch. Misschien zelfs pathologisch. Ik weet het. Maar ik hou gewoon van P. Gevangenschap? Misschien. Maar voor mij voelt het als een bevrijding niet meer op zoek te hoeven naar iemand anders.
Tamalone (47)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.