Printversie

Bevrijd jezelf 484: Soms is bevrijding zo dichtbij

Sop

Elke avond hetzelfde ritueel. Ik herkende het van vroeger, ik nam het mee als puber en hield het bij me als vrouw. Elke dag, direct na het ontbijt drongen herinneringen van de vorige avond zich aan mij op. Tijdens de twintig minuten durende fietstocht naar mijn werk, deden mijn handen zeer van de jarenlange exploitatie. In de winter sneed de kou hard in mijn kapotte handen. Als ik ze bekeek, namen mijn tranen een loopje met mijn mascara.

Op kantoor hield ik mijn pijnlijke woorden voor me. Bij één collega vermoedde ik hetzelfde lot. Soms glimlachte we krachteloos naar elkaar. We begrepen het, maar konden elkaar niet helpen. Moesten onze eigen keuzes maken. Op weg naar huis, even langs de supermarkt. Mijn handen verstopt in mijn mouwen. De cassière zag ik kijken, ik schaamde me dat ik het zover had laten komen.

Thuis begon ik aan het eten en probeerde ik zo weinig mogelijk vuil te maken. Dat lukte vrijwel nooit. Het hoofdgerecht lepelde ik uit de pan. De salade at ik uit de plastic verpakking, maar het mocht niet baten. Vlak na het toetje keek ik de keuken in. Het zou weer gebeuren. Ik stond op en liep naar het aanrecht. In trance pakte ik de afwasborstel, liet het teiltje vollopen en spoot een kneepje dreft in het warme water.

Maar vanavond is het anders. Vanavond is de laatste keer. Morgen bezorgt de witgoedmeneer de afwasmachine, met complementary liter verpakking handcrème. Soms is bevrijding zo dichtbij.

Lieke (33)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.