Printversie

Bevrijd jezelf 480: Weglopen als mijn moeder belt, daar heb ik geen last meer van

Rolwisseling
Mijn lichaam voelde plakkerig en ontspannen toen de telefoon ging. ‘Hallo, met mij.’ Ik schrok, al had ik het kunnen weten, enkele uren na mijn tentamen. De gêne als je bloot tegen een nieuwe liefde aan zit terwijl je moeder belangstellend naar je academische vorderingen informeert, had me te pakken. En tegenover wie voel je je dan het meest opgelaten: je moeder, als je bedenkt dat zij je zo niet wil zien, of de man naast je, omdat je ongewild in de rol van dochter schiet en uit het niets hoger of bekakter gaat praten?
Ik mimede ‘mijn moeder!’ en liep snel de kamer uit. Op de wc zette ik poedelnaakt ons gesprek voort. Ja, het tentamen was goed gegaan en nee, het was niet moeilijker geweest dan anders.
‘Stoor ik?’ vroeg ze.
‘Mwah.’
‘Nieuw vriendje?’
Had ik het door de telefoon geschald? Kon ze me toch door de lijn heen zien zitten? Of kende ze me gewoon beter dan wie ook ter wereld.
‘Hij is echt heel mooi, mam. En lief en leuk.’
‘Ja, ja. Neem maar eens mee dan.’
Terug in bed vroeg hij wat er in vredesnaam met mijn moeder aan de hand moest zijn dat ik haar voor hem, telefonisch, verborgen hield.
Niks. Gewoon mijn moeder. Hij rolde ongelovig met zijn ogen: ‘Psychologie studeer je, hè?’
Ik begon lachend een kussengevecht.
Serieus is het niet geworden met de mooie, lieve, leuke man. Maar weglopen als mijn moeder belt, daar heb ik geen last meer van.
Zimra (39)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.