Printversie

Bevrijd jezelf 47: Van je minderwaardigheidscomplex

Hij noemde namen: ‘Is het Willem?’ ‘Marc?’ ‘Robert?’

Een vraag die ik eerder steeds resoluut met ‘nee’ beantwoordde. Maar nu… nu viel er een zware stilte, direct na de derde naam. Die zwaarte was nodig, ik denk bijna zoals bij het sterven. Wanneer er tijd nodig is voor de powerlift waarmee een geleefd leven eerst diep wordt ingeademd en dan met kracht wordt uitgestoten.

Toen ik Robert amper twee maanden kende, wist ik dat dit de reden zou zijn – de meest geldige reden ooit – om te gaan scheiden. Wát er ook zou gebeuren. Ik voelde me fantastisch sterk door de (eens niet per definitie seksueel getinte) liefde die ik van Robert kreeg, het gevoel dat iemand zonder bezwaren gek op me was. ‘Ja, het is zeker Robert’ zei ik.

Het gewicht dat voor mij nodig was om dit besluit met zekerheid te nemen, voelde ik drukken tot in mijn tenen. Direct daarna vloog het hem genadeloos naar de strot toen ik het losliet. Zijn ogen, rijk gevuld met die altijd vierkant vergrote belachelijk dramatische blik, zwegen. Ik zag hoe ik won en overwon. Mijn angst: voor zijn grootse dreigementen, voor zijn manipulaties, voor zijn lange, lange ‘hersenspoelde’-gesprekken.

Zijn macht over mij verdween als sneeuw voor zijn altijd bewolkte zon. In één keer was het weg toen ik zag hoe zijn grote ego tot het ongevaarlijke kleine verschrompelde. Het was weg, voorbij, eindelijk: een verrot leven, die gevangenschap in zijn vreselijke minderwaardigheidscomplex. 

Macht betekent uiteindelijk niets meer, zodra je stopt het te aanvaarden!
B.(40)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.