Printversie

Bevrijd jezelf 462: Bevrijd van (werk)stress

Is het echt zo erg? Ik vlucht het gebouw uit, kan niet langer blijven, opeens wil ik weg, weg van alles en iedereen.
Het lijntje breekt, alles wat ik dacht in de hand te hebben, valt in duigen.
Ik zit in de stoel, kijk uit het raam en doe niets, de hele dag niets, te moe om te denken zelfs. Als ik toch denk aan werk bijvoorbeeld, word ik misselijk, begin te beven en te zweten. Autorijden durf ik niet meer, als er iemand achter me rijdt raak ik in paniek en ga aan de kant, niet wetend hoe nog thuis te komen.

De eerste 6 weken thuis verdwijnen in het luchtledige zonder een spoor achter te laten. Boos word ik op de Arbo-arts die me niet eens oproept. Boos ook op mijn werkgever die niets laat horen en vooral op mezelf dat ik dit laat gebeuren. Ik sta stil. Hoe lang moet ik in dat niets blijven?  Hoe kom ik hieruit?

Een ontdekkingsreis van 4 maanden volgt. Eigenlijk sta ik niet stil, alleen de reis is van binnen. De Arbo-arts biedt ruimte aan alle gevoelens die opkomen, creëert tijd, tijd ik me zelf niet gegund zou hebben en ondersteunt bij de acceptatie van het erkennen van grenzen, mijn grenzen.

Het wordt niet meer zoals vroeger. Van binnen roept er nu iets wanneer er teveel gevraagd wordt in te weinig tijd, want dat gebeurt nog steeds. De enige grensbewaker ben ik zelf.

Dani (62)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.