Bevrijd jezelf 438: Mijn adem bevrijd

Mijn borsten en ik, wij hoorden bij elkaar. Totdat ze in 2005 van mijn lichaam gesneden worden en ik er twee protheses voor in de plaats krijg. Mijn lichaam heeft een grote zonnebril opgezet op de plek waar eens mijn borsten zaten. Ik weet waarvoor ik het deed. Niet hetzelfde lot als mijn zusjes; de jongste overleeft borstkanker, de middelste niet. Gedachten aan haar dood zijn soms tirannen die terugkeren om me te kwellen. Net zoals die nieuwe borsten die me de adem benemen. Het zit zo strak waardoor ik iedere ademteug voel.
Op voorstel van de chirurg kweek ik een buikje. Mijn buik als borst. Ik voel angst. Angst voor een lange dag op de operatietafel en de tijd daarna als ik niks zelf kan. Hoe moet dat met mijn kinderen, mijn werk? Als ik niet werk heb ik geen inkomen. Teleurgestelde kinderen; de zomervakantie gaat nu niet door.
Opeens voel ik alsof een stem buiten mij om mij aanspoort. Meedogenloos; zonder oog voor mijn angst: “Je moet daarheen….” Alles in mij begint met luisteren. De angst die als een soort van mist in mijn lijf huist trekt wat op en de contouren van wat er ook is worden  zichtbaar. Deskundige artsen, lieve vrienden, vertrouwen en nog veel meer wat mij in alles zal steunen. Over drie weken is het zover. Ik ben nog steeds bang maar ik voel dat er iets belangrijker is dan dat.  Arm in arm met de angst haal ik opgelucht adem.
Hilde (49)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.