Printversie

Bevrijd jezelf 404: Bevrijdt van die zware last van verdriet, gemis en machteloosheid!

Ik lig op mijn bed, na een mooie warme stranddag. Lig in de armen van mijn vriend, en verlies me volledig in dat moment. Moment van eenheid, samenzijn, niets wat tussen ons in staat. Dit gelukzaligmoment wordt hevig onderbroken waarneer mijn zoon ineens voor me staat. Ik wordt in één keer wakker geschudt en sta weer in de realiteit.

Mijn zoon ziet mager, ruikt naar de rook, en slaat wartaal uit. Ik hoor hem mompelen dat hij wat water komt drinken. En loopt naar de keuken. Ik loop achter hem aan, en geef hem een kus. Ondertussen neem ik mijn zoon volledig in me op. Bekijk hem van top tot teen, hij ziet er slecht uit. Maak me zorgen om hem, en merk aan hem dat hij zijn best doet om zo normaal mogelijk over te komen.

Alsof hij wil zeggen, maak je geen zorgen om mij mama, ik red me wel! Maar ik weet dat hij het niet redt. Ik voel zijn pijn, hij moet zich vreselijk eenzaam voelen. En ik sta machteloos toe te kijken hoe mijn zoon zichzelf langzaam kapot maakt. Waar is het mis gegaan, waar heb ik de afslag gemist, waarom heb ik het niet eerder gezien. Allemaal vragen die door mijn hoofd rondtollen. Schuldgevoel, pijn en vreselijk veel verdriet.

Maar ik weet dat ik er alles aan heb gedaan om hem van die rotzooi af te houden! Het is nu zijn keuze, en daar moet hij nu zelf de consequenties van zien. Ik wil hem zo graag beschermen. Toen hij klein was, die grote blauwe ogen, blonde krullen. Het was zo een prachtig mooi ventje! Hij was nieuwsgierig en wilde alles weten. Altijd vrolijk, en spontaan en wilde altijd het waarom weten.

Waarom lieve Jeroen, waarom??? Ik koester de momenten dat wijéén waren, en alles samen deden en niks tussen ons in stond!

Ik hou mijn hart vast, de komende tijd weet ik dat het weer flink mis gaat. En dan gaan we weer dat rouwproces in. Ik zie er tegenop, en zou het liefst keihard willen wegrennen om vervolgens niet meer terug te komen! Maar weet dat ik erdoor heen moet. Door de pijn en verdriet. Het drukt als een zware last op mijn borst en af en toe voel ik het als een rotsblok op mijn leven drukken.

Maar soms wanneer de zon weer schijnt en de vogels fluiten en ik in de armen van mijn geliefde lig voel ik me voor heel eventjes weer gelukkig! En bevrijdt van die zware last van verdriet, gemis en machteloosheid!

Ninouschka (40)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.