|
|
Bevrijd jezelf 401: Mijn zorgen zijn niet mijn zoons zorgenTijdens de zwangerschap van mijn eerste kind werd ik na 3 maanden in de steek gelaten door mijn vriend. De zwangerschap was een mengeling van geluk: ik krijg een kind! En van verdriet: het kind heeft geen vader! Joshua werd geboren en ik genoot erg van hem, maar het verdriet en schuldgevoel dat ik had vanwege het feit dat hij geen vader had, heeft me 4 jaar slapeloze nachten bezorgd. Steeds maar weer dacht ik aan hoe en wanneer ik mijn zoontje de verdrietige boodschap zou moeten vertellen dat zijn vader niet naar hem omkeek, ondanks het feit dat hij inmiddels een stiefvader had. Veel verdriet en gepieker had ik ervan. Ik werd geheel onverwacht van deze last bevrijd! Toen Joshua 4 jaar oud was, vroeg hij hoe het kon dat sommige kinderen bruin en andere wit of zwart zijn. Ik legde hem uit dat wanneer je een witte papa en een witte mama hebt, je ook witte kinderen krijgt, een zwarte papa en een witte mama een bruin kindje. Etc. Hij zei: dat klopt niet mama, want Miguel is zwart en heeft een witte papa en mama. Ik vertelde dat Miguel nog een andere papa had en later deze erbij had gekregen. Toen brulde hij: ik wil ook twee vaders! En dat was voor mij verlossende moment waarop ik het ”goede nieuws” kon vertellen. Hij heeft toen niet naar zijn eerste vader gevraagd, maar ging wel lekker opscheppen op school dat hij twee vaders had. Met al mijn gepieker had ik niet kunnen bedenken dat mijn zorgen helemaal niet zijn zorgen hoeven te zijn!
Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt. |
Login plusabonnees: |