Printversie

Bevrijd jezelf 387: Dankbaar ben ik dat ik bijna bevrijd ben

De schuimkoppen staan op de laatste golven die het land raken. De lucht is Hollands, maar ik ben in België. Samen met mijn gezin vier ik het leven, vieren wij vakantie. Ik ren in mijn eentje over het strand. Nu ben ik deels bevrijd, volgende week ben ik dat écht.

In 1990 werd mijn moeder ziek, in 1992 opnieuw. Eierstokkanker. Er bleek sprake van een erfelijke mutatie in het BRCA-1 gen en hierdoor een verhoogde kans op borst- en eierstokkanker.
Ik ontmoette mijn man en kreeg met hem een prachtige dochter en zoon. Zoveel moois om van te genieten. Zoveel goeds om te koesteren. Ruim 3 jaar geleden besloot ik daarom te laten onderzoeken of ik ook drager was. En dit bleek het geval te zijn.

Een preventieve borstverwijdering volgde. Mijn lief was er voor mij als ik dat nodig had, mijn kinderen gaven mij kracht.  En nu volgt nog de preventieve verwijdering van mijn eierstokken. Volgende week is het zover.
Ik ren en kijk naar de lucht. De zon verwarmt mijn gezicht. Dankbaarheid voel ik voor alle goeds die mij is overkomen. Dankbaar ben ik dat ik bijna bevrijd ben en zonder zorgen verder kan gaan in dit geweldige leven!

Thuisgekomen besluit ik dit gevoel van vrijheid in gedachten te symboliseren met een veer. Zo vrij als een vogel voel ik me. Een dag later komt mijn zoon trots binnen en vertelt dat hij iets voor mij heeft gevonden… In zijn hand heeft hij een prachtige veer.

 Kris

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.