Printversie

Bevrijd jezelf 378: Zal sterven de ultieme bevrijding zijn?

Ik sta in mijn witte nachthemd op het balkon en staar naar de sterren. Aan de overkant gaat op twee hoog een deur open. Ik zie een zwarte schim. Alleen haar ogen zijn ontbloot, de rest is bedekt. Ze kijkt omhoog en ziet sterren die ik niet zie. Onze blikken raken elkaar. Zal ze ook moe zijn, net als ik?
Er zijn dagen waarop ik gesluierd door het leven zou willen gaan, zodat anderen mijn onzekerheden en angsten niet kunnen lezen op mijn gezicht. Zal ze zich gelukkig voelen met de man die misschien door anderen voor haar gekozen is?

Ik heb altijd mijn eigen keuzes gemaakt en me later vaak van de gevolgen van die keuzevrijheid  moeten bevrijden. Ik rukte me los van mijn jeugd in Overijssel, toen ik op twintigjarige leeftijd besloot in Parijs te gaan wonen. Mijn ouders maakten zich los van mij toen ze in datzelfde jaar stierven. Ik bevrijdde mezelf van foute mannen en van de stem die me toefluisterde, soms toeschreeuwde, dat ik evenmin goed was.

Ik verloste me van roddels die vriendinnen over me verspreidden. Ik bevrijdde me uit een slechte relatie en bleef achter met de kinderen die me het ware liefhebben en loslaten leerden. De gedachte dat ik hen ooit definitief los zal moet laten, doet pijn, is ondraaglijk.
Zal sterven de ultieme bevrijding zijn?
Ik denk dat ik aan het eind van mijn leven het liefst alles zou willen omarmen, koesteren en vast willen houden wat ik ooit losgelaten heb.

Lonieke (42)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.