Printversie

Bevrijd jezelf 375: Mijn vader was wel trots op mij

Waardering van papa
Al sinds mijn jeugd heeft het voor mijn gevoel aan waardering door mijn vader ontbroken. Wanneer ik, een goede leerling, eens met een zesje thuis kwam, kreeg ik te horen: “hm, dat is niet veel”. Mannen van deze generatie liepen niet met hun emoties te koop. En als je dan een emotionele man bent valt dat niet mee.

Hoe trots mijn vader toch op mij was heb ik pas na zijn dood meegekregen en begrepen. Mij rechtstreeks complimenteren kon hij niet. Toch heeft hij ervoor gezorgd dat zijn trots zijn, zeg maar geruist apetrots zijn, mij bereikte, na zijn dood.

Hij kreeg in het bejaardentehuis met zekere regelmaat een man op bezoek die blijkbaar veel meer met hem besprak dan hij mij vertelde. Na het overlijden van mijn vader belde deze oudere, wijze man mij met meerdere verhalen. Eén ervan raakte mij in het bijzonder. “Meid”, zei hij, “ik heb nog nooit iemand meegemaakt die zo trots is op zijn dochter als hij, als jij niet werkt ligt heel Schiphol plat” (ik werk op Schiphol). Schromelijk overdreven, maar voor mij duidelijk een teken hoe trots hij op mij was.

30 mei mijn verjaardag, alweer de tweede zonder hem. Stel dat ik deze droomreis zou winnen en hem dat nog zou kunnen vertellen. Zijn reactie kan ik raden: “Hm, veel te gevaarlijk zo’n reis, op dit moment”.
Maar ik weet nu wat hier achter steekt en laat het gevoel dat ik door hem niet gewaardeerd werd nu echt los!
Elisabeth (49)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.