Bevrijd jezelf 357: Ik hoor geen vliegtuigen meer

We studeerden af, vonden een baan en verhuisden van de grote stad naar een kindvriendelijke jaren-30 wijk.  De eerste nacht in ons nieuwe huis verwonderen we ons over de stilte.  Vogelgezang maakt ons die morgen veel te vroeg wakker.

Eenmaal zwanger van de eerste bekeek ik mijn omgeving opeens heel anders. Ik vermoed dat hormonen verantwoordelijk waren voor een combinatie van nesteldrang en overgevoeligheid. Ik begon mij namelijk opeens hevig te storen aan de vliegtuiggeluiden van het nabijgelegen vliegveld. In mijn beleving werd het elke dag erger.

Ruim na de bevalling, alle hormonen allang weer op het oude niveau, hoorde ik de vliegtuigen nog steeds. Inmiddels werd ik er zo boos en gestresst van, dat ik elk vliegtuig met al mijn aandacht in de gaten hield. Een echte obsessie.

Frappant dat je dezelfde plek het ene moment kan ervaren als een oase van rust en het andere als bedreigend. Toen dat tot me doordrong, realiseerde ik me dat mijn woongenot niet afhangt van een paar vliegtuigen, maar van mijzelf. Ik wilde dolgraag terug naar de oude situatie. Maar probeer dan maar eens om vliegtuigen niet te horen.

Ik was vastberaden. Het bewijs dat het anders kon had ik en dat maakte me sterk. Direct gingen de scherpe kantjes er vanaf, langzaam werd ook het geluid minder. Ik was barmhartig voor mezelf. Het mocht even duren want ik wist dat het zou gaan lukken.

Nu, jaren later, hoor ik geen vliegtuig meer. Wel zingen de vogeltjes mij nog elke morgen wakker.
Chaos (30)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.




Jubileumaanbieding

Login plusabonnees:

Gebruikersnaam
Wachtwoord