Printversie

Bevrijd jezelf 341: Leven en dood kwamen dichter tot elkaar

Als de dood …
Iedere keer wanneer ik de deur opende, ging ik een drempel over naar een andere realiteit. Beangstigend maar ook zo vertrouwd. Hier voelde ik de dood groeien, leven zelfs. Er waren dagen dat ik ervan schrok hoeveel terrein veroverd was. Doorgaans was het overdag rustig. Maar ik wist dat ’s nachts de prooi bespied werd en de echte strijd werd gevoerd. Tergend. Leven en dood kwamen dichter tot elkaar.

Het begon in zijn tenen, zei hij. Het gevoel leek minder. Warme olie, massages brachten tijdelijk verlichting. Maar toch, het leven kwam niet terug. Die middag zat het hoger, halverwege. Hij was zichtbaar moe van het gesprek die ochtend met een begeleidster, moe van alles. Er hing een wonderlijke stilte, de tijd leek langzamer te gaan. Met lange, kalme streken voelde ik zijn koude voeten en benen.

Opeens hoorde ik een diepe zucht. Ik zag een weids gebaar van zijn armen. Vol overgave, Jezus aan het kruis. "Dit is het dus", dacht ik. Vanuit een vage herinnering vond ik ooit gelezen woorden. En nu nog maar alleen het lichaam los te laten, de liefste en de kinderen te laten gaan...  Nu kreeg ik de sleutel in handen van deze meedogenloze strijd. Ga maar, het is goed zo. Wij kunnen het aan. We leren leven met jouw leegte. Op slag verdween mijn angst. Wanhoop maakte plaats voor rust. Bevrijd dit lichaam. Leve de dood. Het was, het werd, het is gedaan.

Julia (48)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.