Printversie

Bevrijd jezelf 336: Bevrijd van de angst dat de wereld zal vergaan

Ik ben vier jaar. Er wordt gebeld, ik doe de deur open. Mijn papa staat in de deuropening en vraagt: ‘Krijg ik een kusje?’ Ik houd de deur op een kiertje en zeg: ‘Mijn kusjes zijn op’ Ik doe de deur dicht.

Mijn papa zegt dat de wereld zal vergaan. Hij berekent al jaren het ‘einde der dagen’. Mijn papa is een clown. Hij maakt altijd grappen. Soms moet ik huilen, maar vaak zijn mijn tranen op. Het lijkt alsof ik lach, maar mijn ogen huilen.

Mijn papa vraagt wel eens: ‘Denk je dat ik gek ben?’ Ik weet zeker dat hij een clown is. Ook vraagt hij: ‘Geloof je mij?’ Ik geloof nog steeds dat hij gek is.

Mijn papa houdt iedereen voor de gek. Hij houdt niet van zichzelf. Hij houdt ook niet van mij. Hij kent zichzelf niet en kan zichzelf niet begrijpen. Hij kan het niet uitleggen, hij heeft de grappen niet zelf bedacht. Ze kwamen op een dag in zijn hoofd. Hij kan het niet stoppen.

Het is nu twintig jaren later. Mijn kussen zijn nooit meer op. Liefhebben is mijn medicijn. Ik ben niet bang meer voor mijn vader. Hij is een clown en kan niemand anders zijn. Ik heb hem vergeven, maar ik voel nog steeds de pijn. Mijn wereld zal niet vergaan. Ik heb de deur dicht gedaan.

Yaïr (27)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.