Printversie

Bevrijd jezelf 327: Ik kijk alleen nog maar vooruit

2 mei 2010, vliegtuig naar Sevilla.
Deze vlucht, hoog boven de wolken, voelt als een enorme bevrijding… Al is het maar voor een weekje, na drie jaar keer ik even terug naar het prachtige Andalusië. Ik ga vrienden opzoeken, tapas eten, van de zon genieten en vooral ontspannen! Onthaasten. Helaas ben ik ‘slechts op bezoek’.

Drie jaar geleden vertrok ik met mijn toenmalige vriend naar het zuiden van Spanje om daar een nieuw bestaan op te bouwen. Hij was zwaar ongelukkig in Nederland en ook ik had moeite een goede balans te vinden. Winterdepressies en stress in combinatie met dagelijkse files en steeds meer verplichtingen, deden ons besluiten dat het ook anders moest kunnen. En dat bleek zo te zijn!

We vonden een heerlijk klein huisje in een dorpje bij een meer. Ik ging werken bij een schooltje in de buurt en ontmoette twee lieve Spaanse vrouwen, waarmee ik me al snel emotioneel verbonden voelde. Met elkaar genoten we van het rustige en eenvoudige leven, de prachtige natuur, het heerlijke eten. We hadden vrijwel niets, maar hadden ook niets meer nodig!  

Helaas ging er in mijn relatie iets fout. Mijn vriend was hier net zo ongelukkig als in Nederland. Zijn onvrede over zijn leven zat niet in het land, het zat in hemzelf. Hoe hard ik het probeerde, ik kon hem niet helpen. Ik maakte me grote zorgen en toen hij echt in een depressie schoot, besloten we terug te gaan. Ik dacht dat onze relatie nog te redden was en zei, met pijn in mijn hart, mijn leventje in Andalusië vaarwel.

Binnen drie dagen waren we terug, in ons oude huis, in dezelfde overvolle stad. Gelukkig kon ik weer aan het werk op mijn oude school. Terug in dezelfde files, dezelfde verplichtingen, dezelfde stress. Ik hield mijn hoofd boven water, omdat ik dacht dat mijn vriend zijn geluk mijn verantwoordelijkheid was, ik moest hem redden. Uiteindelijk bleek dat ik dat niet kon, hij moest het zelf doen. Ondertussen was ik mezelf vergeten. 

We zijn uit elkaar gegaan en ik zocht een ander huis. Met een tuin op het Zuiden. Een nieuwe plek. Ik ontmoette een nieuwe man. Dankzij hem zie ik in dat ik in een relatie ook aan mezelf mag denken. Op mijn werk kreeg ik hulp van een coach. Via haar kreeg ik meer inzicht in mijn valkuilen, die diep geworteld bleken te zijn, maar niet onoverkoombaar. Op dat moment stortte ik lichamelijk in. Ik had alle stressgerelateerde symptomen, een burn-out.

Ondertussen heb ik twee weken thuis gezeten. Geprobeerd weer te genieten van een zonnestraal, een wandeling en een goed boek. (Byron Katie!) En nu een weekje Andalusië, de ultieme remedie tegen stress.  Ik ben er nog niet, maar geloof dat ik het diepste punt achter me heb liggen. En hier, hoog boven de wolken, besluit ik niet meer achterom te kijken. Alleen nog maar vooruit!
Judith (34)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.