Printversie

Bevrijd jezelf 326: De bus gaat echt niet sneller rijden

Op mijn 17e moest ik vanwege een forse knobbel in mijn buik naar het ziekenhuis voor onderzoek. Ik moest daarvoor ’s ochtends nuchter verschijnen. Na het onderzoek ging ik met de bus terug naar mijn woonplaats waar ik ’s middags om 13.00 uur op mijn werk werd verwacht. Ik rammelde van de honger en het leek erop dat ik geen tijd meer zou hebben om te eten. Toch had ik echt iets nodig, nog steeds nuchter zijnd na een lange en spannende ochtend. In de bus die vertraging had zat ik me vreselijk op te winden.

“Schiet op, schiet op, rij dóór etc.” Na me zo een tijd opgefokt te hebben realiseerde ik me dat de bus hierdoor echt geen meter sneller zou rijden. Het was een inzicht waarvan ik tot op heden in mijn leven nog steeds veel profijt heb. Ik ben het principe blijven toepassen bij spannende zaken als weefselonderzoek en minder spannende dingen zoals oponthoud in een file.

Hoe druk ik me ook maak, het verandert de uitslag van het onderzoek niet, het doet het verkeer niet sneller doorstromen. Ik pieker niet meer over de vraag of ik een afhankelijke bejaarde zal worden of, erger, dat ik nog een van mijn kinderen moet begraven. Ik heb me bevrijd van het nemen van een angstwekkend voorschot op de toekomst.
P. Jansen (54)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.