Printversie

Bevrijd jezelf 30: Ze zullen wel denken

Een meisje met twee paardenstaartjes. Het ene voetje schuin voor de andere. Een schuchtere glimlach. De jaren die volgen staat ze steevast op de achterste rij bij de klassenfoto. Een verlegen inborst gecombineerd met een oer-Hollandse “doe-maar-gewoon-dan-doe-je-al-gek-genoeg” –opvoeding, maakte me niet de popie-jopie van de klas. Uren piekerde ik ‘s avonds in bed over wat ik die dag had gezegd of gedaan en vooral: wat anderen daarvan vonden.

Op de middelbare school golden vervolgens wetten die voor mij niet bij te benen waren. Een Naf-naf trui was passé, hoge cijfers  waren uit den boze en zonder vriendje kon je het wel schudden.  Waar andere ouders hun kroost achter de vodden zaten om meer tijd aan school te besteden, probeerde mam me juist de disco in te krijgen. Maar ik leerde liever, daarmee kon je geen blauwtje lopen. Toen ik uiteindelijk een vriendje kreeg, maakte hij het na korte tijd uit, omdat hij hoorndol werd van mijn gemuts. Relaties daarna hielden ook niet lang stand.

Mijn eeuwige, knagende onzekerheid dreigde als een rode draad door mijn leven te lopen. Totdat ik alleen op pad ging in Nepal. Niemand die me kende en er waren geen gecompliceerde regeltjes. Totaal ontspannen, ontmoette ik prompt allemaal fantastische mensen. Ik raakte verslaafd aan reizen, omdat ik alleen in den vreemde echt mezelf kon zijn. Dacht ik. Uiteindelijk viel jaren later het kwartje dat ik voor ultieme vrijheid alleen de blokkades in mijn hoofd moest opruimen. Lekker belangrijk wat ‘men’ vindt!
Tamara (32)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.