Printversie

Bevrijd jezelf 282: Van het juk van een verslaafde vader

Altijd je mond gehouden, waarom? Alle traumatische gebeurtenissen die ik als kind heb meegemaakt heb ik mijn mond over gehouden. Dit is jaren goed gegaan, ik was de vrolijke meid die er voor iedereen was. Ondertussen had ik geleerd om mijn eigen gevoelens te verdoven met eten. Eten was mijn veiligheid, mijn troost en steun totdat het niet meer werkte.

De verdoving was uitgewerkt en de pijn, verdriet en vooral angst is naar boven gekomen. Hierdoor kan ik nu pas echt gaan rouwen, rouwen om het verlies van mijn ouders. Al was ik ook erg opgelucht toen mijn vader overleed. Ik hoefde niet meer bang te zijn, wij hoefden niet meer bang te zijn. We konden gaan leven en gelukkig gaan worden. Ik ben er nu inmiddels achter dat het zo niet werkt, ik heb me jaren gevangen gevoeld in mijn eigen lichaam. Alle gebeurtenissen heb ik weggestopt en hierdoor bleven ze van groot invloed op mijn leven.

Mijn vader was een alcoholist en heeft mij weinig liefde en veiligheid gegeven. Elke dag was ik bang voor wat de dag zou brengen. Mishandelingen, vernederingen en zelfs zo erg dat hij twee keer op het punt heeft gestaan om mijn moeder te vermoorden. Het gevoel wat ik als kind had was vreselijk. Nu jaren later komt alles eruit, ik de therapeut die gezinnen ben gaan helpen, moet nu gaan dealen met mijn eigen verlies. Het is moeilijk, verdrietig en pijnlijk, maar ik weet ook dat dit mij bevrijd en mijn eigen leven kan gaan lijden.
Jacqueline (28)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.