Printversie

Bevrijd jezelf 262: Anderen weten niet wat jij wilt

Angst om te vragen - het hobbelpaard
Als kind al kwam ik soms uren te laat naar huis omdat ik niemand naar de tijd durfde te vragen. Ook om een barbiepop, een ijsje, nieuwe gympen  of nog een verhaaltje vroeg ik alleen in absolute noodgevallen. Dat bleef zo tot ik mijn oude baas G. op een feestje tegenkwam. Ik was net twee maanden werkloos en hij  vroeg of al een nieuwe baan had.

“Nee,”, zei ik. “Het is heel vervelend, bij  X. hadden ze de ideale vacature voor me, maar ze vroegen me niet.”
“Hoe moeten ze weten dat je zoekt dan? Dit doet me zo denken aan mijn hobbelpaard. Ik wilde als kind niets op de wereld liever hebben dan een hobbelpaard.  Ik zag mezelf door verre landschappen hobbelen, langs het strand en door de woestijn. Nooit had ik iemand van mijn hartenwens verteld. Want het was zo vanzelfsprekend  – natúúrlijk wilde ik een hobbelpaard, wie wilde dat nou niet?”

Ik dacht aan G.’s grote lege huiskamer met de open haard. Rechts in de hoek stond een gigantisch houten paard, geen hobbelpaard, maar toch.
“Je hebt het nooit gekregen, hé?” vroeg ik.
G. schudde zijn hoofd. “Nee, ik heb het  nooit gekregen, andere mensen kunnen niet weten wat jij wilt hebben.”

Sindsdien gaat het vragen me beter af, en soms stop ik mijn horloge in mijn zak en ga op een wildvreemde af: “Weet u misschien hoe laat het is?” Om het niet te verleren.
Sherife (44)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.