Printversie

Bevrijd jezelf 241: Ik ben moeder

Bestemming bereikt
Juni 1976. Ik stap in de bus. Wezenloos. Naar Zutphen. Stichting Stimezo is makkelijk te vinden. Mijn vader heeft me goed geïnstrueerd. Ze vragen me niets. Ze lichten me voor over menstruatiecyclussen, periodieke onthouding, condooms, spiraaltjes. Wie denken ze wel dat ik ben? Een meid van 16 jaar oud? Ik ben mijn vaders zoon. Ik ben 11 jaar oud. Het kind van mij en mijn vader wordt uit mij geschraapt. En ik? Ik hou op te bestaan. Ik weet niet langer meer wie of wat ik ben.

Juni 1988. Ik zoek mijn weg in het leven. Ik ben goed in mijn werk. Ik wil mijzelf bewijzen in een mannenwereld. Zoek ik rolmodellen? Maatjes? Op mijn werk ben ik Brigitte. Maar ik sta op de wachtlijst bij de Genderkliniek te Nijmegen. Privé speel ik rollen. Ben ik hoer of schandknaap. Bi, lesbienne. Berend of Brigitte? Ik neem een voorschot op de operatie en bind mijn borsten af en een dildo voor. Ik verf mijn lippen en ga in rok. Geen enkele rol past me perfect.

Juni 1990. Ik wijzig mijn geslachtsnaam. En daarmee mijn identiteit. Hoop ik.

Juni 1998. In vliegende vaart word ik met mijn kostbare lading naar het ziekenhuis gereden. Weer wordt er een kind uit mij getrokken. Een kind dat ik niet opnieuw wil kwijtraken. Een kind dat ik veilig wil vasthouden in mij. Ik kijk in het wijste gezicht ooit, het gezicht van mijn zoon. En ik twijfel geen moment: ik ben moeder.
Adriana (45)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.