Printversie

Bevrijd jezelf 240: Ik wil een groots en meeslepend kunstenaarsleven

Mezelf bevrijden? Dat kan niet. Ik zit in mezelf en kan er nooit meer uit. Mij vrijer voelen. Dat kan wel. Ik heb zes depressies gehad, elke keer wel twee jaar lang. Ik sloop vijf minuten voor sluiting van de buurtsuper in lompen gehuld langs de puien van de huizen om diepvries hamburgers en stokbrood te scoren. Twee jaar niemand gezien. Een doffe trage staat van bijna niet zijn. Geen enkele activiteit. Dood willen maar niet durven.
Spaart een hoop geld uit, zo’n leven.

Ik schaamde me rot voor wat ik niet was, maar wilde zijn.
Een groot en meeslepend kunstenaarsleven leiden, dat wilde ik. Tijdens de derde depressie zei een psychiater, dat ik een bipolaire stoornis had.
Dat klonk niet al te beroerd. ‘Dat is wat je hebt en dat gaat niet over, leef je leven.’ Het was een lange gedistingeerde man, hij liep met een stok. Schilderen deed hij ook. We hebben veel gepraat, over schilderen en over mij. Ik geloofde hem, terwijl ik hem niet geloofde.

Langzaam groeide er iets van besef dat er wel iets waar kon zijn van wat hij zei. Ik bemerkte ik dat ik mij minder schaamde. Ik was geen lagere diersoort met karakterzwakte, faalangst en een lelijke kop.
Ik sprak er voor het allereerst in mijn omgeving over.

Er zal er nog wel ééntje komen. Die voelt vast net zo onoverkomelijk. Achteraf heeft elke depressie nut. En de tijd ertussen leef ik vrijer dan ooit. Ik ben er nou toch.
Philip (57)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.