Printversie

Bevrijd jezelf 207: Van je dwangneurose

De knuppel
Ik weet niet hoe lang ik al gerend had. Ik was moe, maar ik moest door blijven rennen. Mijn achtervolger zat mij nog altijd op de hielen. De duistere figuur, met het grote mes dreigend omhooggehouden, was mij angstaanjagend dicht genaderd, voordat ik ten einde raad een trap op rende.

Bovenaan de trap zag ik vier deuren. Ik belde aan bij de eerste, maar daar werd niet opengedaan. De tweede deur bleef ook gesloten, evenals de derde, ondanks mijn aanhoudend gebel. Tot mijn grote opluchting ging de vierde deur wel open. Een man verscheen in de deuropening. Hij drukte mij  een honkbalknuppel in de handen. Ik wist wat mij te doen stond. Met een bijna bovenmenselijke kracht sloeg ik mijn belager op zijn hoofd. Hij viel neer. Ik was gered.

Toen ik wakker werd, wist ik, met een rotsvast vertrouwen, dat de therapie, die ik binnenkort zou gaan volgen omdat ik al jaren aan een dwangneurose leed, zou slagen. Het was de vierde poging die ik ondernam om beter te worden, na contact met twee psychologen en het volgen van een dagtherapie.

Ik wist ook, dat mij tijdens deze behandeling het gereedschap zouden worden aangereikt om het zelf te doen. De kracht, de zelfbeheersing en het doorzettingsvermogen aan te boren die al diep in mij verborgen lagen. Het was moeilijk, ik heb hard gevochten, maar ik ben nu twintig jaar dwangvrij. Het kan, echt, als je maar in jezelf gelooft.

En die knuppel? Die heb ik zorgvuldig bewaard…
Polly (47)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.