Printversie

Bevrijd jezelf 198: Bevrijd van het verleden

Mijn verleden begin op bijltjesdag (1944) wanneer ons gezin, met grootouders, van Rotterdam naar Duitsland vlucht. Ruzie, koffers pakken, geschreeuw voor het huis, gebons op de deur. Ik ben bang, wil niet mee. Ik verstop me in een metalen pijler van het station. Mijn vader vindt me en sleurt me naar de trein. Ik ben vijf jaar.  

Na terugkeer in Nederland ‘wonen’  - eufemisme van mijn grootmoeder – wij lange tijd in een gevangenenkamp. Met honderden vrouwen en kinderen op stro in één grote ruimte. Angst, kou, honger, ziekte en dood. Mijn strooien poppetje en ik zitten vaak verstopt achter een muurtje.

Als we weer in Rotterdam wonen – mijn vader en grootvader zitten nog in de gevangenis -  wil ik meedoen met de Oranjefeesten. Ik krijg te horen: “Nee, jij niet, je hoort hier niet bij”.  Waarom niet?
In de buurtwinkel zegt de eigenares, als ik aan de beurt ben: “Ga jij maar weer achteraan staan, jij hoort hier eigenlijk niet”. Waarom niet?

Thuis vragen stellen is geen optie, alles wordt doodgezwegen. ‘Jij hoort er niet bij’ gaat mijn leven beheersen. Eenzaamheid, schuldgevoelens, geen zelfvertrouwen, achterdocht. Ik weet nu wie ik ben: een kind van ‘foute ouders’.

Mijn bevrijding begint in 1961 met verhuizen naar het buitenland. Mijn naam laat daar geen belletjes rinkelen. Ik kan daar een mening hebben, zonder dubbele bodem. Ikzelf kan mensen tegemoet treden zonder angst of achterdocht. Mijn zelfvertrouwen groeit met de dag. Ik ben – eindelijk - wie ik ben.

Mariet (70)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.