Printversie

Bevrijd jezelf 187: De sterfdag van mijn broer was dit jaar anders

De sterfdag van mijn broer was dit jaar anders dan andere jaren. Die zee van verdriet, ontreddering, verlies, ongeloof, verbijstering, van 15 jaar geleden was zo groot, zo grenzeloos, ook de boosheid over dit in mijn ogen onrecht, een overstroming die alles meetrok de diepte in, ik spartelde, en hield mijn hoofd boven water, ik wilde niet verdrinken, ik wilde niet onder water gaan, en klampte mij vast aan elke reddingsboei die ik zag, terwijl mijn benen naar beneden werden getrokken.

Maar na jaren spartelen, ging ik ook kopje onder, en steeds dieper en dieper werd ik naar beneden gezogen. Ik had geen weerstand meer. Ik was volledig op. Tot mijn verbazing bleek ik gewoon te kunnen ademen onder water, ik ging niet dood. Ik voelde voor het eerst de bodem onder mijn voeten, ik hoefde mijzelf niet langer boven water te houden, ik hoefde mijzelf niet langer vast te klampen aan reddingsboeien.

Ik was vrij, wel alleen en onder water. Maar wel vrij, op de bodem van mijn bestaan. Mijn broer was dan wel gestorven, ik leefde nog, ik was er nog. Het water om mij heen is langzaan gaan zakken, ik zie ook andere mensen in de zee staan, en weer anderen op het strand. Ik weet nog niet wat ik er mee aanmoet, onwennig loop ik wat heen en weer, alsof ik uit een droom ontwaakt ben.

Mei 1995 voelde als een nachtmerrie, en elke dag hoopte ik te ontwaken. Dat iemand mij kwam vertellen dat het niet waar was, dat alles weer het oude zou worden. Ik wilde niet accepteren wat er gebeurd was, en ik wilde bovenal niet accepteren dat ik nu zelf verder moest, zonder mijn broer. En nu zeg ik daar JA tegen, JA tegen mijn weg, Ja tegen het leven. Ik voel mij niet langer overspoeld zoals vijftien jaar terug. Ja, het heeft vele jaren gekost om deze gebeurtenis in mijn leven te integreren, en toch ik kan nu zeggen, I am overcome. Ik ben boven gekomen, met de parels van de bodem. 

En hoewel ik nog niet precies weet wat en hoe, met deze parels van nabijheid, vertrouwen, en levenslust. Weet ik nu wel dat ze bij mij horen en dat er voor mij een leven is boven water. Van verzet naar verzoening, dat is een hele bevrijding.
Mirjam (30)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.