Printversie

Bevrijd jezelf 179: Ik accepteer mijn lot

Vrij van misère?
Als peuter in ons gezin, waar oorlog heerste tussen mijn ouders zocht ik liefde bij mijn opa die bij ons inwoonde. Wij konden het samen prima vinden, maar hij werd ziek en ging dood. Als klein kind ging ik vaak naar mijn oude buurman, die heel lief voor me was. Maar op een dag trok hij zijn mooie pak aan, pakte zijn koffer en zei me dat hij naar het ziekenhuis ging. Ik heb hem nooit meer terug gezien.

Als kind zocht ik troost bij onze hond en maakte lange wandelingen. Hij was oud, werd blind en werd voor mijn ogen doodgeschoten. Als puber vond ik een vriendje die me adoreerde en bij wie ik veel liefde vond. Maar hij verongelukte in het verkeer en was op slag dood.

Als jong volwassene probeerde ik relaties aan te gaan, die waarschijnlijk mislukten omdat ik nooit het goede voorbeeld had gehad. Als dertiger trouwde ik en dat huwelijk is redelijk goed. Als veertiger emigreerde ik om alle werk- en file-stress in Nederland achter me te laten. In het buitenland voelde ik me vrij, had alle tijd voor mijn hobbies en genoot van de ruimte, stilte en de natuur.

Nu, als vijftiger bezoek ik al een aantal jaren vele ziekenhuizen, omdat mijn echtgenoot kanker heeft. Niemand weet hoe lang hij hiermee nog zal leven.
Ik accepteer mijn lot: C’est la vie !
Jool (51)

Waarvan hebt ú zich bevrijd?, Dat vroegen we aan lezers van Psychologie Magazine. Hier leest u waarvan ze zich in hun leven met succes hebben losgemaakt.